شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٣
به عقد خويش درآوردن سليمان زمان بلقيس عصمت‌نشان [ را ] « 15 »
2695 حباب مى از جام آيينه فام * شده نقطه در « 1 » دايره دور جام
چو نرگس يكى سرگران از شراب * چو بادام چشم دگر يك به خواب
چو گل پيرهن ديگرى « 2 » كرده چاك * ز شوق گلى همچو بلبل هلاك « 3 »
به خدمت بتان قامت آراسته * بلايى « 4 » ز هر گوشه برخاسته « 5 »
يكى را پر از در « 6 » كمربند زر * ز موى ميان كرد « 7 » عقد گهر « 8 »
2700 يكى را لباس از « 9 » نكو اخترى * چو خورشيد تابنده نيلوفرى
به زلف و به رخ ديگرى دلپسند * درآورده خورشيد را در كمند
بتان « 10 » سراپرده آراسته * ز ابرويشان ماه نو كاسته
يكى معجرش كرده دام بلا * كز آن « 11 » مرغ دل‌ها كند مبتلا
ز سرخى يكى چهره پرداخته * سمن را گل آتشين ساخته
2705 به رخ ديگرى خال عنبر زده * شب و روز خلقى به هم برزده
ز آيينه روى يكى كامياب * قِران كرده باهم مه و آفتاب
ز زلف يكى « 12 » عارضش دل‌فروز * ز شب پرده‌ها بسته بر روى روز
پرىچهره خوبان قَصّابه‌بند * نموده ز صبح آفتاب بلند
عروس فلك را در آن بزمگاه * شد آيينه‌دان هاله « 13 » آيينه ماه
2710 پى چشم بد بر سپهر بلند * شفق آتش و اخترانش سپند
شده زهره خادم ز نيك‌اخترى * ز رنگ شفق گشته « 14 » خنياگرى
رخ آراسته ماه و خورشيد روى * ز خورشيد و مه برد « 15 » در حُسن ، گوى
بر ابرويش از وسمه سبزى گذاشت « 16 » * پى آهوى چشم خود سبزه كاشت
به روى چو گل خال دلكش نهاد * سپندى ز عنبر بر آتش نهاد
2715 نمود از سپيده « 17 » فروزنده چهر * چو از پردهء صبح رخسار مهر
( 1 ) . ب ، م و د : و ؛ چ ( در ) . ( 2 ) . م و چ : ديگرى پيرهن . ( 3 ) . چ : چو بلبل ز شوق گلى دردناك . ( 4 ) . چ : بلاها . ( 5 ) . ب : ز ابرويشان ماه نو كاسته . ( 6 ) . م و چ : زر . ( 7 ) . م ، د و چ : كرده . ( 8 ) . ب : از اين بيت تا بيت 2702 نيست . ( 9 ) . م : ( از ) . ( 10 ) . م و چ : بتان را . ( 11 ) . ب : كزو . ( 12 ) . ب ، م ، د و چ : آن يكى . ( 13 ) . چ : آيينه‌دان‌هاى . ( 14 ) . ب ، م ، د و چ : كرده . ( 15 ) . ب ، م ، د و چ : برده . ( 16 ) . ب ، م ، د و چ : گماشت . ( 17 ) . ب و د : سفيده ؛ م و چ : سفيدى .