شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٧١

به عقد خويش درآوردن سليمان زمان بلقيس عصمت‌نشان [ را ] « 15 »

چه غبغبش را ز « 1 » زلف سياه * رسن كرده و رفته يوسف به چاه

2660 به ابرو كمان و به بالا بلند * ز ابرو و چشم آهوان « 2 » در كمند

جمالش گل و خاك رخ « 3 » مشك چين * جمالش چنان بود و خالش چنين

فرستاد سويش به زيب و اساس * اساس عروسى فزون « 4 » از « 5 » قياس

ز بس تنگ‌تنگ اطلس هفت رنگ « 6 » * فضاى زمين و « 7 » فلك گشته تنگ

پر از مشك تر استران گزين * خرامان چو مشكين غزالان چين

2665 همه زنده‌پيلان به ره گنج‌سنج « 8 » * ز خرطومشان اژدها بهر گنج

شترها پر از لعل رخشان همه « 9 » * درخشان چو كوه بدخشان همه « 10 »

ز عنبر شتر گاو عنبر شده * جهانى ز عطرش معطّر شده

سپاهان « 11 » و تركان سيمين‌عذار * فزون‌تر ز روز و شب روزگار

ز هر جنس چيزى كه در كار بود « 12 » * ندانى كه بسيار بسيار بود « 13 »

2670 شب تيره كاين نوعروس زمان * نهان گشت در پردهء آسمان

شده سبز و خرّم سپهر بلند * ز خورشيد نيلوفرش بىگزند

سواد فلك گشته عنبرفشان * بهارى پى « 14 » عنبرش كهكشان

يكى بارگاه بريشم طناب * كشيدند بر چرخ چون آفتاب

نهادند بهر شه و « 15 » شهريار * درو صندلىهاى زر صد هزار

2675 نشست اندرون « 16 » شاه گردون جناب * چو در زير « 17 » چتر سپهر آفتاب

[ صدور خردور به صد احترام * گرفتند در صدر مجلس تمام

( 1 ) . د : را چين ز . ( 2 ) . چ : آهوى . ( 3 ) . م : لب . ( 4 ) . ب و م : برون . ( 5 ) . چ : عروسى فزون از شمار و . ( 6 ) . ب ، چ و د : رنگ‌رنگ ؛ م : ز بس تنگ اطلس كه بد رنگ‌رنگ . ( 7 ) . چ : ( و ) . ( 8 ) . ب : گنج . ( 9 و 10 ) . چ : شده . ( 11 ) . ب ، د و چ : غلامان . ( 12 و 13 ) . د : داشت . ( 14 ) . چ : كه بى . ( 15 ) . چ : ( و ) . ( 16 ) . ب ، م ، د و چ : آن . ( 17 ) . چ : روز ( ؟ ) .