شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٠

نامه نوشتن شاه عالميان به نامراد سلطان و مشورت كردن نامراد سلطان با امراى خود در باب اطاعت صاحبقران [ و پاى باز كشيدن از ميدان ] « 1 » نصيحت ايشان « 2 »

به زير آى از مسند خسروى « 1 » * مكن بيش از اين فكر « 2 » بالاروى

مباش « 3 » از مى سلطنت سرگران * كه شد وقت سرمستى ديگران

مزن نوبت سلطنت را بسى * كه نوبت بود هر زمان از « 4 » كسى

2255 بود سايهء دولت ما هماى * اتاقه مكن بر سرت سايه‌ساى

بود ظِلّ اقبال ما دل‌پسند * مكن جلوه در زير چتر « 5 » بلند

به سوى مه رايتم كن نظر * در آيينه بين روى فتح و ظفر

زرت را برآرا « 6 » در « 7 » ايّام ما * عيارش ده از سكّهء نام ما

ده از وصف ما منبرت را طراز * وز آتش به چرخ برين سرفراز

2260 كمند مرا بين ز فرخندگى * مكش گردن از رِبقهء بندگى « 8 »

مكش گردن از رأى ما زينهار * سر خويش نه بر خط روزگار « 9 »

به درگاه ما آر روى نياز * كه گردى ز پابوس ما سرفراز

نخواهم كز اين لشكر بىحجاب * به كلّى شود آن ممالك خراب

شتابنده لشكر به تاراج مال * وز « 10 » آنم بود در قيامت و بال

2265 چو شطرنج از ماجراى دو شاه * شود عرصهء ملك و لشكر تباه

گناه رعيّت نباشد « 11 » در آن * كه كوشند باهم دو صاحبقران

چو سلطان گشايد درِ كارزار * به جرم يكى كشته گردد هزار

چو در « 12 » بيشه افتد ز آتش شرر « 13 » * سلامت نه ز آن خشك ماند ، نه تر

چو ريزد تگرگ ابر دريا نثار * نه گل يابد از وى رهايى نه خار

2270 چو باد خزان آورد ترك‌تاز * نداند نهال گل از بيد باز

نگه « 14 » كن كه چندين شه و شهريار * كه بودند فرمانده روزگار

چسان « 15 » پيشم « 16 » از طوق نخوت‌برى * نهادند گردن به فرمان‌برى

( 1 ) . م : سرورى . ( 2 ) . د : ( فكر ) . ( 3 ) . د : مشو . ( 4 ) . د : ( از ) . ( 5 ) . چ : تخت . ( 6 ) . م : آور . ( 7 ) . ب : از . ( 8 ) . م : ترتيب ابيات ، از اين بيت چنين آمده است : 2263 ، 2264 ، 2262 ، 2260 ، 2261 و 2265 . ( 9 ) . د : ندارد . ( 10 ) . چ : از . ( 11 ) . ب ، م ، د و چ : چه باشد . ( 12 ) . د : ( در ) . ( 13 ) . ب : ضرر . ( 14 ) . ب ، م ، د و چ : نظر . ( 15 ) . ب و م : چنان . ( 16 ) . چ : طوقم .