شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٤١

عزيمت شكار نمودن بهرام زمان در حوالى آذربايجان و خبر يافتن از آمدن نامراد سلطان به حوالى . . . « 2 »

گرفته ركابش سپه‌سروران * به پابوس ماه آمده اختران

به بالا بتان آفت جان همه * چمن‌هاى دلكش خرامان همه

يكى دامش از طرّهء مشك فام « 1 » * كز آن مرغ دل‌ها بدارد « 2 » به دام

2080 ز گيسو كمند آن يكى بافته * وز آن عالمى صيد خود ساخته « 3 »

يكى از غضب زد بر ابرو گره * كمان را پى آهوان كرد [ ه ] زه

[ گرفتند صيد افكنان دلير * به شيرافكنى آهوان را به زير ] « 4 »

پى فتنه كرده بتان زمان * ز گيسو كمند و ز ابرو كمان

بتان بر ستوران زرّين ركاب * چو بر سبزخنگ سپهرآفتاب

2085 شد از نعل اسبان شرار آشكار * پر از لاله شد دامن كوهسار

ستوران خرامان چو كبك درى * چو طاووس رعنا به جلوه‌گرى « 5 »

كمند هزبران آهو شكار * چو زلف سياه بتان فتنه‌بار

اتاقه به سر شرزه شيران مست * همايى به سر شاه‌بازى به دست

ز بس چرخ و آهو زمين و فلك * شده تنگ بر آدمىّ و ملك

2090 تذروان رعنا ، خرامان به ناز * به نظّاره‌شان باز را ديده باز

ز پرواز شاهينشان بىگزاف * نهان گشته سيمرغ در كوه قاف

ز بس باز فرخنده پرواز داشت * ز پرواز نسر فلك باز « 6 » داشت « 7 »

كبوتر شكسته‌پر و بىنوا * فتادى معلّق‌زنان از هوا

كمان‌هاى مشكين بتان ز ابروان * كشيدند هرگوشه بر آهوان

2095 بر اطراف آهو سنان فتنه بار * چو خيل مژه كرده چشمان يار

ربوده سگ از آهوان هوش را * به خواب عدم برده خرگوش را

به دنبال آهو سگ از هركران * دوان چون رقيب از پى دلبران

گوزن از خدنگ شكارى هلاك * چو گاو زمينش هوس زير خاك

ز گرز گران سنگ كين « 8 » آوران * خرِ وحش « 9 » در زير بار گران

( 1 ) . چ : دام فام . ( 2 ) . ب ، د و چ : درآرد ؛ م : درآيد . ( 3 ) . ب و د : يافته . ( 4 ) . ت : ندارد ، متن براساس ب افزوده شد . ( 5 ) . ب ، م ، د و چ : جولانگرى . ( 6 ) . م : بر كبك صد ناز ؛ د : نسرين را باز ( ! ) . ( 7 ) . چ : ندارد . ( 8 ) . ب : جنگ . ( 9 ) . م و د : خروش ( ! ) .