شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٥
محاربه كردن خسرو زمان با الوند سلطان ( باب دوم ) « 8 »
1955 بجنبيد از جا خديو زمان * به تعظيم او شد دو تا آسمان
همه ديده شد بهر پايش ركاب * كه بر ديده جايش كند « 1 » بىحجاب
به نظّارهء شاه فرخنده‌فر * زره‌هاى كين ديده شد سربه‌سر « 2 »
اتاقه به فرق از پى زيورش * چو شاه پرى وز پر « 3 » شهپرش
شد از قبّه رخشان سپرهاى « 4 » جنگ * ز آيينهء كين زدودند زنگ
1960 به كين « 5 » پرچم طوق آهنگ داشت * چو گيسوى خوبان سر جنگ داشت
ز نوك سنان‌ها كه شد عرش‌ساى * فرشته ز تنگى بپرداخت جاى « 6 »
قُطاس ستوران آهونشان * زمين‌ساى چون كاكل مهوشان
ز پشت شتر نعرهء كوس جنگ * چو آواز رعد از سپهر دو رنگ
مه سرعلم بر سپهر برين * شده خاتم آسمان را نگين
1965 علم رفته بر عرش از اين « 7 » كهنه‌فرش * ستون علم هرطرف ساق عرش
تفك‌ها به كف يكّه‌تازان تيز * برافروخته آتش رستخيز
صف‌آرا شده اردشير دلير * هزاران صف آراست از ببر و شير
به فرمان اسكندر روزگار * ببستند سدّى يلان هركنار « 8 »
ز سوى يلان « 9 » خصم خاقان نگين « 10 » * به جنبش درآورد درياى كين
1970 ز جنگ‌آوران قيامت شكوه * يمين و يسارش شد « 11 » الوندكوه
برآراستند از دو سو كينه‌خواه * دليران يمين و يسار سپاه
ز لشكر چنان تنگ شد كوه و دشت * كه انديشه از وى نيارد گذشت
ز گرد و « 12 » غبارى كه شد بر سپهر * ره خويش بر چرخ گم كرد مهر
ز بس در هوا تيره كرد [ ى ] مصاف * ستادن تواند بر او كوه قاف
1975 ز زرّين سپهر قبّه انگيخته * ز مه « 13 » آفتابى درآويخته
چو كوهى ستوران گردون شكوه * پلنگينه‌پوشان « 14 » پلنگان كوه « 15 »
ز ماه علم آسمان كامياب * برآمد يكى نيز [ ه ] وار آفتاب
( 1 ) . م : كه بوسد همى پاى او . ( 2 ) . د : ندارد . ( 3 ) . ب : پرش . ( 4 ) . چ : زره‌هاى . ( 5 ) . ب : يكى . ( 6 ) . چ : ندارد . ( 7 ) . ب : آن . ( 8 ) . چ : استوار . ( 9 ) . ب ، م ، د و چ : دگر . ( 10 ) . ب و د : كمين . ( 11 ) . ب : چو . ( 12 ) . ب : گردون . ( 13 ) . ب ، م ، د و چ : ماه . ( 14 ) . چ : به كينه‌خروشان . ( 15 ) . د : ندارد .