شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٢

مشورت كردن پهلوان زمان و فريدون دوران با گردن‌كشان ايران در باب الوند سلطان « 1 »

چو او رستمى نيست در كارزار « 1 » * كه با وى « 2 » گشايد درِ كارزار

بديدى گرش رويتن روز كين * شدى آب و رفتى فرو « 3 » در زمين

1900 به كارش فلك رايت افراخته است « 4 » * ز جاى دگر كار او ساخته است « 5 »

بود مهر گردون هوادار او * به هر كار دولت بود كار « 6 » او

به دولت بود « 7 » خصم را كاستن * نه از لشكر بىحد آراستن

كسى را كه دولت بود هم‌عنان * به سوزن كند داورى باستان

بود مظهر قهر پروردگار * كجا آورد تاب او اين ديار

1905 چنين كآمد آن اژدهاى دمان * عجب گر توان يافت از وى امان « 8 »

تفك روز كينش بود همچو مار * كه هم مهره‌دار است و هم زهربار

نداريم ما تاب ميدان او * كه هست آيت « 9 » فتح در شأن او

در اين بيشه شير [ ظفر ] « 10 » پيشه اوست * اگر هست شيرى در اين بيشه اوست

به دورش كسى نام رستم نبرد * عفا اللّه چو او هست رستم نمرد

1910 كمندش بود آفتاب بلند * كه روى زمينش بود در كمند

برآرد چو خورشيد اگر تيغ بيم * ميان دو پيكر زند ز « 11 » آن دو نيم

ز بخشش مدد « 12 » ز اخترش ياوريست * به او آتشى بهتر از داوريست

خصومت نهال ملامت بود * گلش رنج و بارش ندامت « 13 » بود

نزاع بزرگان نه از بخرديست * به شيران جدل از « 14 » كمال بديست

1915 گروهى ز فهم و خرد بىنياز * گشادند لب را كه اى سرفراز

نبودى اگر دولتت رهنماى « 15 » * نمىبود نام تو ظلّ خداى

به دولت بود پادشاهىّ و تخت * تو را هم بود فرّ « 16 » اقبال و « 17 » بخت « 18 »

( 1 ) . ب ، م ، د و چ : روزگار . ( 2 ) . چ : او . ( 3 ) . ب : درون . ( 4 ) . چ : افراختى . ( 5 ) . چ : ساختى . ( 6 ) . ب ، د و چ : يار . ( 7 ) . ب ، م ، د و چ : توان . ( 8 ) . ب : از اين بيت تا بيت 1915 نيست . ( 9 ) . چ : آيتى . ( 10 ) . ت : هم ( ! ) ، متن براساس م نوشته شد . ( 11 ) . چ : ( ز ) . ( 12 ) . م : بر او . ( 13 ) . م : مذلّت . ( 14 ) . م ، د و چ : در . ( 15 ) . ب ، م ، د و چ : چون هماى . ( 16 ) . د : ظلّ . ( 17 ) . چ : بخت فيروز . ( 18 ) . د : اين بيت با بيت پيشين پس و پيش شده است .