شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٢

توجّه نمودن صاحبقران گردون علم به جانب عراق عجم و هجوم به يعقوبيان آيين ستم و هزيمت نمودن ايشان با خيل و حشم « 14 »

كه چون صبحدم شاه خورشيد راى * به آهنگ جولان روان شد ز جاى

نگون خيمه‌ها از يسار و يمين * فتاد آسمان‌ها « 1 » به روى زمين

1700 ببستند بر ناقه پرده‌سراى * برآمد ز هر سو فغان دراى

به فرمان فرماندهء جم سرير * برآمد دم از « 2 » اژدهاى نفير

ز درياى لشكر برآمد خروش * خروشى كه برد از سر چرخ هوش

دم ناى بر آسمان راه برد * ز باد [ ى ] چنان « 3 » مشعل ماه مرد « 4 »

علم پرده « 5 » شد چنگ ناهيد را * سنان شد « 6 » چشم خورشيد را

1705 به قوس قزح ماه رايت قرين * شده حلقهء خاتمش را نگين « 7 »

ز طوق يلان پرچم آويخته * چو زلف بتان فتنه انگيخته

برآراسته خانهء زين همه * ز خوبان چو بتخانهء چين همه

روان شد به آهنگ ملك عراق * بلرزيد از صيتش اين كهنه طاق

نخست آن جهانگير آيين ستيز * به آهنگ قزوين فرس راند تيز

1710 چو زو كار آن كشور انجام يافت * ز خوبان آن مملكت كام يافت

به آهنگ كاشان عنان تاب داد * به « 8 » خون مخالف سنان آب داد

چو بنهفت رو « 9 » شاه خورشيدچهر « 10 » * به دريا فرو شد نهنگ سپهر

خديو شب آمد به خيل عجب * سياهىّ لشكر سياهىّ شب « 11 »

نمودند يغماى ظلمت هجوم * زره‌پوش گشت آسمان از نجوم

1715 فرو ماند كشتىّ چرخ از شتاب * زمين لشكرش شد شهابش طناب « 12 »

تهى گشته از مردمك چشم ماه * يكى پيش چشمش سفيد و سياه

ز بس ظلمت آتش عجب مىنمود * چو دود « 13 » از سياهىّ شب مىنمود « 14 »

پر از سرمه هرسو فضاى سپهر * ولى گشته تاريك‌تر چشم مهر

ز [ باد ] « 15 » عنايت نويدى نبود * به صبح سعادت اميدى نبود

( 1 ) . د : آسمان ( ! ) ؛ چ : آسمانى . ( 2 ) . ب : ( از ) . ( 3 ) . چ : چنين . ( 4 ) . م : از اين بيت تا بيت 1705 نيست . ( 5 ) . ب : برق . ( 6 ) . ب ، م ، د و چ : زد . ( 7 ) . ب : ندارد . ( 8 ) . چ : ز . ( 9 ) . ب ، م ، د و چ : شب . ( 10 ) . د : مهر . ( 11 ) . چ : ندارد . ( 12 ) . م : طنابش شهاب . ( 13 ) . م : روز ( ؟ ) . ( 14 ) . ب : ندارد . ( 15 ) . ت : باغ ( ؟ ) متن براساس ب نوشته شد .