شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢١١
صفت آراستن افراسياب زمان با الوند سلطان ( نوبت اوّل ) و گريختن او به جانب آذربايجان « 8 »
1485 ز نعل ستوران هَيجا شتاب * روان بر زمين صد هزار آفتاب
ز بار گران رفته بيرون ز دست * شتر « 1 » هاى جنگىّ و فيلان مست
صف پردلان همچو كوه از شكوه * ز شوقش « 2 » زده تيغ بر فرق كوه
شد آن كوه آهن روان همچو ميغ * چه « 3 » ميغى كه برقش سنان بود و تيغ
دو لشكر به جولان دلير آمدند * به ميدان مردى چو شير آمدند
1490 بيا ساقى آن جام چون گل بيار * در ايّام گل ساغر « 4 » مل بيار
زند لاله بر سنگ محنت « 5 » سرش * كه از باده خالى بود ساغرش
ز نرگس مرا چشم جان روشن است * كه مىخواره « 6 » چشم [ و ] چراغ من است
مرا عينك ديده [ كن ] « 7 » جام ناب * كز آن چشم جانم شود نورياب
صفت آراستن افراسياب زمان با الوند سلطان ( نوبت اوّل ) و گريختن او به جانب آذربايجان « 8 »
صفت آراستن افراسياب زمان با الوند سلطان ( نوبت اوّل ) و گريختن او به جانب آذربايجان « 8 »
چو تيغ سپهدار انجم سپاه * علم زد بر اوج فلك صبحگاه
1490 به حكم فلك قدر گردون جناب * مه سر علم شد بلند آفتاب
ز غرّيدن اژدر كَرّه‌ناى * هِزبر فلك كرده گم دست و پاى
دم ناى گيتى ز بنياد برد * وز « 9 » آن چرخ گردنده را « 10 » باد برد
مه سر علم زيب روى سپهر * شد آيينه‌اى بر « 11 » رخ ماه و « 12 » مهر
چو قدّ بتان طوق‌ها نازنين * ز پرچم‌كشان گيسوان در « 13 » زمين
1500 علم‌هاى زيبندهء رنگ‌رنگ * ز ديبا چو بالاى خوبان شنگ « 14 »
به آهنگ كين اردشير دلير * بجنبيد از جا چو غرّنده شير
( 1 ) . چ : سپر ( ؟ ) ( 2 ) . ب ، م ، د و چ : شوكت . ( 3 ) . چ : چو . ( 4 ) . چ : ساغر مى و ( ! ) . ( 5 ) . چ : حسرت . ( 6 ) . م : مىخواه . ( 7 ) . ت : شد ( ؟ ) متن براساس ب نوشته شد . ( 8 ) . م : ندارد ؛ ب : صفت آراستن افراسياب زمان با الوند سلطان و منهزم شدن او به طرف سپاهان ؛ د : صفت آراستن شاه عالميان با الوند سلطان ( نوبت اوّل ) ؛ چ : صفت آراستن افراسياب زمان با الوند و شكستن او را و گريختن به طرف آذربايجان با خيل و سپاه گران . ( 9 ) . چ : از . ( 10 ) . ب : ( را ) ؛ م : بر . ( 11 ) . ب ، د و چ : بهر ( ! ) . ( 12 ) . د : ( و ) . ( 13 ) . م و د : بر . ( 14 ) . د : ( شنگ ) .