شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٩٩
محاربه كردن شاه عالم‌پناه با شروانشاه و كشته شدن او با خيل « 6 » و سپاه « 7 »
قراول ز شروانيان كرد ساز * به صيد تذروان فرستاد باز « 1 »
1250 يمينش ز يعقوبيان استوار * برآراست از خيل رومى « 2 » يسار « 3 »
به سازى نهادند رو در مصاف * كه افتاد ز « 4 » آن لرزه بر « 5 » كوه قاف « 6 »
دو كوه از دو لشكر نمودار گشت * بجنبيد كوه و بلرزيد دشت
ز جولان شيران در آن سلسله * درآمد به هفت آسمان زلزله
ز سمّ ستور و ز گرد سوار * فتاد و ستاد آسمان بر غبار « 7 »
1255 زره‌پوش ، گُردان گردون « 8 » شكوه * دو درياى آهن دو البرز « 9 » كوه
ز بسيارى لشكر بىحساب * گران شد زمين و فروشد به آب
ز ابر تفك برق جستن گرفت * در « 10 » آن برق ، ژاله گسستن گرفت
ز ابروى خوبان كمان ياد « 11 » كرد * ز هر گوشه‌اى فتنه بنياد كرد
روان ناوك فتنه از هر كنار * به تاراج جان‌ها « 12 » چو مژگان يار
1260 سپرها لبالب به خون متّصل * چو دامان عشّاق پر خونِ دل
ز مار تفك مُهره شد آشكار * وز آن سُفت مُهر « 13 » فلك مُهر ده‌دار « 14 »
زره سربه‌سر مايهء ابتلا * چو زلف بتان گشته دام بلا
كمند از كمين فتنه‌جويان « 15 » شده * چو گيسوى يار آفت جان شده
سپهر از غبارى كه انگيخته * چو غربال ، گرد فنا بيخته
1265 گذشتى ز خود و زره تيغ و تير * چو سوزن كه سر برزند از حرير
سنان‌ها نهال صنوبر شده * چو بار صنوبر پر از سر شده
ز و الا سنان رشك گلزارها * چو « 16 » آورد « 17 » گل‌ها سر از خارها
ز پيكان سنان « 18 » رنج « 19 » بسيار داشت * چه « 20 » خارى كه از غنچه « 21 » آزار داشت
( 1 ) . د : ندارد . ( 2 ) . ب ، د و چ : گرجى . ( 3 ) . م : اين بيت پس از بيت 1252 آمده است . ( 4 ) . ب ، د و چ : از . ( 5 ) . م : كز آن لرزه افتاد در . ( 6 ) . م : اين بيت پس از بيت 1249 آمده است . ( 7 ) . د : ندارد . ( 8 ) . ب : كردار ( ! ) . ( 9 ) . م : الوند . ( 10 ) . ب ، م ، د و چ : وز . ( 11 ) . ب : داد . ( 12 ) . چ : تركان . ( 13 ) . ب : چهره . ( 14 ) . ب : اين بيت با بيت پيشين پس و پيش آمده است . ( 15 ) . ب : خوبان . ( 16 ) . ب ، م و چ : بر . ( 17 ) . د : برآورده . ( 18 ) . چ : نهان . ( 19 ) . م : نهان . ( 20 ) . م و د : چو . ( 21 ) . چ : چو غنچه كه از خار .