شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٢

آغاز داستان در باب نقل و حركت صاحبقران زمان شاه عالم و عالميان « 1 »

خبر مىدهد صبح عالم‌فروز * كه خواهد گرفتن جهان نور روز

915 بهارى كه خرّم شود « 1 » كوه و در * ز خوبىّ سالت « 2 » رساند خبر

چو بينى گلى آيدت در ضمير * كه روزى دهد ميوهء دلپذير

همى تابد از ماه نو همچو روز * كه آخر شود بدر « 3 » گيتى « 4 » فروز

همان رسم و راه پدر پيشه « 5 » كرد * وز آن گوش عالم پرآوازه كرد

به روز و به شب لشكر آراستى * وز آن خصم را جان و دل كاستى

920 صف صوفيان بلند احترام * ستاده به فرمانبرى « 6 » صبح و شام

گرفته طريق سعادت همه * به او داده دست ارادت همه

به اندك زمان لشكر [ ى ] جمع كرد * در آن انجمن خويش را شمع كرد

چو از كار شهزادهء جم سپاه * خبر يافت شروان شه كينه‌خواه

بر آن شد كه كين « 7 » آشكارا كند * به يكباره ترك مدارا كند

925 از آن قصّه شهزادهء كامكار * جلاى وطن را نمود اختيار

برفت از سرش آرزوى فراغ * فتادش هواى سفر در دِماغ

سفر گر نبودى سعادت‌فزاى * پيمبر نكردى « 8 » به معراج راى « 9 »

خضر از سفر يافت پايندگى * كه آمد به سرچشمهء زندگى

مسيح از سفر بر فلك جا گرفت * ز سطح ثَرى تا ثريّا گرفت

930 نكردى فلك سير اگر چون زمين * نگشتى سرافراز عالم چنين

به يك جا اگر مانَد آب زلال * به زودى كمالش بود در « 10 » زوال

درختى كه هرگز نخيزد ز جاى * ز جور تبر افتد آخر ز پاى

به غير از سفر كار و بارش نبود * چو عمر گرامى قرارش نبود

ز بيم مخالف به يك جا دو روز * نبودى چو خورشيد عالم‌فروز

935 به هردم رسيدى گروهى « 11 » دگر * وز ايشان جهان را شكوهى « 12 » دگر

( 1 ) . چ : ازو . ( 2 ) . م : ز خوان سعادت ؛ د : رسالت . ( 3 ) . ب : خواهد شدن ماه . ( 4 ) . م و د : عالم . ( 5 ) . ب ، م ، د و چ : راه و رسم پدر تازه . ( 6 ) . ب : فرمان تو . ( 7 ) . ب : كسى ( ! ) . ( 8 ) . ب ، م ، د و چ : نكردى پيمبر . ( 9 ) . ب ، م و چ : جاى . ( 10 ) . ب ، م ، د و چ : پذيرد . ( 11 و 12 ) . م : ( ى ) .