شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٠
در صفت عالى حضرت فلك آستان ملك آشيان سلطان حيدر كه نخل بستان است « 3 »
880 ز تيغ ستم گرزِ كين « 1 » چاك‌چاك * چو بار « 2 » صنوبر ، فتاده به خاك « 3 »
ز بسيارى سر ، در آن ترك تاز * زمين گشته بر آسمان سرفراز
ز بس كُشته ، جا در بيابان نماند * ز تنگىّ جا در بدن جان نماند « 4 »
به آخر ز ناسازى روزگار * شد از هردو لشكر تلف سى هزار
ز بيدادى « 5 » چرخ بيداد جوى « 6 » * ز شاه جهان‌بخت برتافت روى « 6 »
885 حسينى گرفتار آل يزيد * ز روى جفا و ستم شد شهيد
ز مادر نزاد آنكه آخر نمرد * ز چنگ اجل هيچ‌كس جان نبرد
اگر جاودان يافتى كس حيات * بماندى به جا « 7 » سرور كاينات
به ملك فنا اين جهان را دريست * درو « 8 » هر زمان نوبت « 9 » ديگريست
بهار حيات ارچه بس « 10 » دلگشاست * خزان مماتش ولى در قفاست
890 ز دست اجل كس در اين باغ نيست * كه چون لاله‌اش بر جگر داغ نيست « 11 »
ندارد وفا آسمان برين * چنين بوده و هست و باشد چنين
سراى جهان خانهء ماتم است * بود ماتمى هركه در عالم است « 12 »
جهان كِش ثبات [ و ] بقا كيش « 13 » نيست * نمودى به چشم خرد بيش « 14 » نيست « 15 »
بيا ساقى از جور عالم مپرس * بده جام و از محنت « 16 » جم مپرس « 17 »
895 كمر بسته « 18 » در كينه‌خواهى سپهر * تو نگذار « 19 » و بردار آيين مهر
از آن « 20 » پيش كاين دور گردون دون * كند ساغر عمرها « 21 » سرنگون
قدح نوش [ و ] فرصت غنيمت شمار * كه بىما بسى بگذرد روزگار
( 1 ) . چ : گشته دل . ( 2 ) . چ : پاره . ( 3 ) . ب : ندارد . ( 4 ) . د : ز بس كشته جان در بيابان نماند * ز تنگىّ جان در بدن جا نماند ( ! ) . ( 5 ) . م : بىدردى . ( 6 ) . م : ( ى ) . ( 7 ) . چ : جان . ( 8 ) . ب و م : در آن . ( 9 ) . د : دولت . ( 10 ) . م : بسى . ( 11 ) . ب : ندارد . ( 12 ) . ب : اين بيت پيش از بيت 889 آمده است ( ترتيب ابيات : 888 - 892 و 889 ) . ( 13 ) . م : بيش . ( 14 ) . م : پيش ( ! ) . ( 15 ) . ب ، د و چ : اين بيت نيست . ( 16 ) . ب و د : قصّه ؛ م و چ : شوكت . ( 17 ) . م : پس از اين بيت افزوده است : چو شد از در كينه‌خواهى سپهر * از آن روز بردار آيين مهر . ( 18 ) . ب : ( ه ) . ( 19 ) . ب و د : مگذار ؛ م و چ : بگذار . ( 20 ) . د : اين . ( 21 ) . ب ، م و چ : ما .