شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٧٠

در عرض حالات شاه زمان و صفت اين داستان « 1 »

ورق‌هاى نظمم بود در شمار * صدف‌ها پر از گوهر شاهوار

680 نشانى كه بر دفتر از « 1 » مِسْطَر است * مرا سلك معنى پر از گوهر است « 2 »

دوات من و خامه بىقال و قيل * عصاى كليم است و درياى نيل

چو آرم عروس جهان « 3 » در كنار * خط و خال « 4 » نيلش كشم بر عذار

مرا خامه ميلى بود سرمه‌ور * كه روشن كند چشم اهل نظر

مرا ملك خسرو ز چابك رويست * صرير قلم نوبت خسرويست

685 چنين سرخوش « 5 » از جام جامى منم * در اين نظم دلكش نظامى منم

سخن را چنين « 6 » پايه كردم بلند * كزو « 7 » لوح محفوظ شد بهره‌مند

ز درس عُطارِد گرفتم سبق * كتاب فلك را گشادم ورق « 8 »

ز انفاس عيسى مدد يافتم * به يك دم حيات ابد يافتم

كلامم كزو مرده احيا گرفت * دم زندگى از مسيحا گرفت

690 به تاج سخن هركه شد سرفراز * چو خضر نبى يافت عمر دراز « 9 »

سخن را در اين دير فانى بقاست * سخن جاودان است [ و ] باقى فناست « 10 »

سخن از سپهر برين آمده * ز لوح و قلم بر زمين آمده

سخن گر نبودى از اقليم جود * نه لوح آمدى بى « 11 » قلم در وجود

سخن را مكان از مكان برتر است * سخن هرچه گويم از آن برتر است

695 چو جان با همه وز همه چهره‌پوش « 12 » * دل از وى خموش و زبان در خروش

سخن گر نبودى ز شاهنشهان * نماندى نشان « 13 » و اثر در جهان

چو رسم سخن انورى تازه كرد * ز سنجر جهان را « 14 » پرآوازه كرد

ز نظم نظامىّ شيرين كلام * سكندر برآورد [ و ] پرويز نام

700 نگشتى اگر هاتفى سحرساز * لباس سخن را كه دادى طراز

( 1 ) . چ : از دفتر و . ( 2 ) . ب : از اين بيت تا بيت 685 نيست . ( 3 ) . م و چ : سخن . ( 4 ) . چ : خال و . ( 5 ) . چ : سير . ( 6 ) . ب ، م و چ : چنان . ( 7 ) . م : كز آن . ( 8 ) . ب : از اين بيت تا بيت 690 نيست . ( 9 ) . چ : سخن را در اين دير فانى . . . ( مخدوش است ) . ( 10 ) . چ : ندارد . ( 11 ) . ب ، م ، د و چ : نى . ( 12 ) . چ : چو جان همه وز همه پرده‌پوش . ( 13 ) . چ : نشانى نماند . ( 14 ) . ب ، م ، د و چ : جهانى .