شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٦٣

در صفت بزم آراستن شاهزادهء عالميان ، نور ديدهء آدميان چراغ دودمان آل عبا خلّد اللّه ملكه « 1 »

545 به تيغش كه ناد على محكم است * خط سرفرازى در اين عالم است

اگر روى تن در مقام عتاب * برد سر به گرداب ، بيند « 1 » به خواب

ز بيمش شود « 2 » آب سر تا قدم * برد سر به گرداب بحر عدم

نهد كرسى عرش را زير پاى * چو « 3 » بر تخت زرّين نشيند به جاى

به لطف ار دهد بوستان را نويد * شود شاخ مرجان همه « 4 » سرخ بيد

550 به آتش شود گر نسيمش قرين * كند اخگرش « 5 » را گل آتشين

اگر بنگرد سوى چرخ از عتاب * بسوزد چو نيلوفر از آفتاب « 6 »

نظر گر كند در سراب از شكوه * شود آب و آتش بر او « 7 » دشت و كوه « 8 »

ز روى شرف خسرو ملك چين * اگر نعل اسبش نسازد « 9 » نگين

ستاند ز كف « 10 » خاتمش از عتاب * كه تا پايمالش كند چون ركاب « 11 »

555 سگ آستانش جم « 12 » پاك‌راى * سفال سگش جام گيتىنماى

همه ساقيانش به صد دلبرى * همه مطربانش « 13 » به صورت پرى

چو بر دست گيرند زرّين اياق * نواى « 14 » سپاهان زنند از « 15 » عراق

خضر بهر جانش « 16 » ز فرخندگى * رساند مى از چشمهء زندگى « 17 »

درآيد پرى پرزنان از درش * كه مضراب قانون كند از پرش

560 نمايد مغنّيش از عود تر * به هر بند انگشت خود صد هنر

گر « 18 » انگشتش « 19 » از لب شود بهره‌مند * برآيد نواى نى از « 20 » هفت بند

الهى كه اين آفتاب كمال * بود تا قيامت مصون از زوال

هلال و شفق باده و « 21 » جام او * برآيد ز دور فلك كام او

( 1 ) . م ، د و چ : نهان در زره بيند او را . ( 2 ) . چ : تهى . ( 3 ) . م ، د و چ : كه . ( 4 ) . م و د : تن ( ! ) ؛ چ : تر . ( 5 ) . چ : اختر . ( 6 ) . د : اين بيت چنين آمده است : كه تا پايمالش كند از عقاب * اگر بنگرد سوى چرخ از عتاب ( 7 ) . د : ( او ) . ( 8 ) . م : ندارد . ( 9 ) . د : بسازد . ( 10 ) . م : كين . ( 11 ) . م : از عقاب . ( 12 ) . د : خم . ( 13 ) . د : قطره‌هايش ( ! ) . ( 14 ) . د : نوايان . ( 15 ) . چ : زند يا . ( 16 ) . م و د : جامش . ( 17 ) . چ : ندارد . ( 18 ) . م و د : چو . ( 19 ) . م : انگشت . ( 20 ) . م ، د و چ : ( از ) . ( 21 ) . م : ( و ) .