شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٥٠

صفت شاه [ مردان ] و شير يزدان كه محبّت او اصل ايمان [ است و واسطهء اخلاص از عذاب نيران ] « 5 »

از ايشان بود كار دين را نظام * به ايشان بود دين و ملّت تمام « 1 »

الهى به شاهى كه دين‌پرور است * كه سردار دين است و دين را سر است

به حقّ حسن رهنماى زمن « 2 » * دليل خلايق به وجه حسن

به خون « 3 » حسين آن اسير بلا * گل گلشن روضهء كربلا « 4 »

310 به زين العباد گرامى صفات * كه شد نوحِ كشتىّ بحر « 5 » نجات

به پاكىّ باقر امام انام * سَمىّ محمّد عليه السّلام

به صدق و صفايى كه با صادق است * كه بر نور صبح صفا « 6 » سابق است

به موساى كاظم امام سليم * كه بود از تجلىّ حق « 7 » چون كليم « 8 »

به حقّ رضا كعبهء هشتمين * درش قبلهء آسمان و زمين

315 به حقّ تقى سرور اتقيا * طفيل رهش طارَم « 9 » كبريا

به حقّ نقى قُدوة المتّقين * امام به حق قطب دنيا و دين

به حقّ حسن « 10 » رهنماى بشر * امام زمان عقد « 11 » حادى عشر

به مهدىّ هادى كه بر راه اوست * اگر چشم دشمن اگر « 12 » چشم دوست

كزين « 13 » هشت و چار اختر برج دين * منازل‌شناسان راه يقين

320 بساز آن‌چنان كار دنيا « 14 » مرا * كه حاصل شود كار « 15 » عقبى مرا

ز اعداى ايشان مرا دور دار * مرا از محبّان ايشان شمار

بيا ساقيا كز غم افسرده‌ام * بده آب خضرم كه دل مرده‌ام

به يك ساغر باده‌ام بنده كن * مرا چون مسيح از دمى « 16 » زنده كن

مىِ زندگى ريز در جام جم * اگر آب حيوان نباشد چه غم

325 ز بزم محبّت رسان ساغرم * به يادِ مىِ « 17 » ساقى كوثرم

( 1 ) . م : لت‌هاى اين بيت پس و پيش شده است . ( 2 ) . د : زمين . ( 3 ) . د : به حقّ . ( 4 ) . م : مرتضى . ( 5 ) . م و چ : به بحر . ( 6 ) . م : كه با نور صبح وفا ؛ چ : كه بر نور صبح و صفا . ( 7 ) . د : كه بوده به حق رهنما . ( 8 ) . چ : ندارد . ( 9 ) . چ : عالم . ( 10 ) . چ : بشر . ( 11 ) . ب ، د و چ : عقل . ( 12 ) . ب ، م و چ : وگر . ( 13 ) . م : از اين . ( 14 ) . ب : دين ( ! ) . ( 15 ) . ب ، د و چ : قرب . ( 16 ) . د : مسيحا دم . ( 17 ) . د : به يادى مى و ؛ چ : به ياد مى و .