شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٢١

يادداشت‌هاى فصل چهارم :

يادداشت‌هاى فصل چهارم :

يادداشت‌هاى فصل چهارم :

( 1 ) - ج 4 ، ص 484 .

( 2 ) - روملو ، ص 117 .

( 3 ) - خواندمير ، غياث الدّين ، ج 4 ، ص 568 .

( 4 ) - « ايلات و طوايف متعدّد كردى كه همگى از يك ريشه و اصل تشكيل يافته‌اند و با يك لهجه و زبان تكلّم مىكنند ، به استثناى طوايف مقيم سقّز كه زبانشان مخلوطى از لهجه‌هاى سنندجى و مكرى است . به عقيدهء مؤلّف شرفنامهء بدليسى ، نسب حكّام مكرى به قبيلهء مكريه مىرسد كه سابقا در حوالى شهر زور ( شهر قديم كردستان كه امروز جزء ايالت سليمانيهء عراق است ) ساكن بودند و از آنجا بر نواحى غربى و جنوب غربى درياچهء اروميه مستولى و در اين ناحيه ماندگار شدند . نخستين كسى كه از ايشان در تاريخ نام و نشانى يافته سيف الدّين نامى است كه ، مقارن با برآمدن سلسلهء صفويه ، عشاير مختلف مكرى را در ايران تحت نفوذ خود درآورد » ( نك : دايرة المعارف فارسى ، ذيل « مكرى » ) .

( 5 ) - روملو ، ص 120 - 121 .

( 6 ) - خواندمير ، غياث الدّين ، ج 4 ، ص 484 - 485 ؛ پارسادوست ، ص 295 - 296 .

( 7 ) - معين ، ذيل « غلات » .

( 8 ) - نك : دايرة المعارف فارسى ، ذيل « مشعشيان » .

( 9 ) - خواندمير ، غياث الدّين ، ج 4 ، ص 496 - 497 .

( 10 ) - نك : همان ، ص 498 - 499 .

( 11 ) - نك : همان ، ص 501 .

( 12 ) - ص 388 - 396 .

( 13 ) - نك : سيورى ، ص 54 .

( 14 ) - جهانگشاى خاقان ، ص 489 - 490 .

( 15 ) - همان ، ص 506 ؛ خواندمير ، غياث الدّين ، ج 4 ، ص 548 .

( 16 ) - نك : دايرة المعارف فارسى ، ذيل « ايران و عثمانى ، جنگ‌هاى » .

( 17 ) - خواندمير ، غياث الدّين ، ج 4 ، ص 549 .

( 18 ) - ص 506 .

( 19 ) - ص 103 .

( 20 ) - نوايى ، ص 143 - 174 .

( 21 ) - پارسادوست ، ص 411 .

( 22 ) - 3 : 85 .

( 23 ) - 2 : 275 .

( 24 ) - 21 : 16 .

( 25 ) - 6 : 165 .

( 26 ) - 61 : 14 .

( 27 ) - 3 : 135 .