شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٩١

نامهء ( 2 )

از لوث آلايش دنيوى و آسايش اخروى محفوظ داشته‌اند ،

نظم :

دو گيتى را نخواهد هركه مرد است * يكى را خواهد و كاين هردو گرد است

« رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلى والِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ وَ أَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبادِكَ الصَّالِحِينَ » 151 صورت منع تجار از آمد و شد اين بلاد و ديار چون منافى آيين رعيت‌پرورى و مباين قوانين فتوّت و عدالت‌گسترى است ، يقين كه تجويز نسبت آن بدين جانب نخواهند فرمود . چه فى الواقع خلاف واقعست و تعلّل و تسويفى كه در ارسال رسل و رسايل دست داد ، همانا منشأش بر ضمير منير صورت‌پذير باشد . چه در اين مدّت كه از هر طرف امواج فتنه و فساد متلاطم و افواج طغيان و عناد متراكم ، چندان توجّه و اشغال به دفع و رفع اهل ربع و عدوان و قلع و ارباب بدع و عصيان واقع مىشد كه مجال اين نوع قوانين مستقرّه و آداب مستمرّه دست نمىداد . و مع ذلك وثوق و اعتماد به كمال محبّت و و داد قديمى چندان داشت كه به التزام رسوم اهل عادت حاجت نمىدانست . اكنون به مفاتيح توجّه ايشان ، چون مراسم محبت‌فزا مفتوح گشته ، ازدياد تردد قافله و امتداد تزايد اين سلسله از سمت انقطاع مصون و صحّت انصرام مأمون خواهد بود و هم‌چنانچه اشعار فرموده بودند ، چون به زيارت بيت اللّه الحرام كه از شعائر اسلامست كه « وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ » 152 هرگاه توجّه فرمايند به اقدام امداد و اسعاد اقدام به وظايف اقبال استقبال نموده ، نوعى متوجّه خواهد شد كه بدين وسيله شرف زيارت ثامن ائمّه الهادى الهاديّه عليه و على آبائه الصّلوه و التحيّه دريابد :

يك طواف درش از قول رسول مدنى * تا به هفتاد حج نافله يكسان آمد

استادان بنا كه جهت تعمير مساجد و صوامع طلب فرموده بودند ، چون ترويج و تنسيق بقاع الخير بر ذمّت همّت خورشيد ارتفاع ما واجب و لازمست ؛ ان شاء اللّه تعالى هنگام وصول به مداين مقبرهء عراق ، استادانى كه نادرهء آفاق باشند فرستاده شود . بواقى حالات و مقالات به تقرير دلپذير فريد الانامى علّامى محيى مآثر الاسلامى ، اسوه ارباب العلم و العرفان صفوّة اصحاب الكشف و البرهان ، لا زال كاسمه الاحمد العاقبه و الاولى محوّلست كه بعد الاستفسار و الاستخبار معروض دارد . « يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَكُمْ بُرْهانٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ نُوراً مُبِيناً » 153 « هذا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ مُصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ » 154 « وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ » 155 .