سيرت جلال الدين منكبرنى ( فارسى ) — الصفحة ٢٠١

[ 66 ] ذكر حوادثى كه در مدّت حصار خلاط واقع شد

چون رسول ديوان عزيز در اين باب سخن گفت توقيع سلطانى صدور يافت كه در عامّهء بلاد ممالك امام ابو جعفر منصور المستنصر باللّه را دعا گويند .

* پس چون اين كارها بر وفق ارادت رسول و ارتضاء خدا و رسول تمام شد ، و سلطان باعادهء خطبه الى العادة المعهودة اجابت كرد ، و جماعت در زمرهء اولياء ديوان عزيز معدود شدند ، حاجب خاصّ بدر الدّين طوطق پسر اينانج خان را ، كه در ميان تركان عديم المثل بود ، و دها و ظرافت و كياست و لطف و جودت خطّ و معرفت شعر عجمى و تمييز ميان نيك و بد و خبرت بقوانين حجابت حاصل داشت ، در صحبت رسول فرستاد ، و مرا فرمود كه بحضور او تذكره‌اى بدار الخلافه مشتمل بر فصلى چند نبشتم ، فصل اخير آن بود كه التماس فرمود كه حاجب خاصّ را كه برسالت رفت در مواقف شريفه حاضر كنند تا از ساير ملوك بمزيد اكرام و مزيّت احترام تمييز يابد . و در دار الخلافه اجابت كردند .

و همين حاجب به من حكايت كرد و گفت : سلطان به من سپارش كرده بود كه چون در ديوان عزيز حاضر شوم دست وزير مؤيّد الدّين قمّى را نبوسم ، و حقّ تعظيم چنان كه بايد بجا نياورم ، سبب امرى چند كه بدان واسطه از وى رنجيده بود ، من نيز جهت امتثال چنان كردم . چون روزى چند بگذشت شب هنگامى كشتيى ديدم * كه بدر منزل من ، كه بر كنار دجله بود ، رسيد و سعد الدّين پسر حاجب از در درآمد و گفت حضرت امير المؤمنين را آماده شو .

من نيز در كشتى نشستم و سعد الدّين هم با من در كشتى درآمد ، آنگه باملّاح كلمه‌اى دو به عربى بگفت كه من فهم نكردم ، پس از آن كشتى در كشتى ديگر جست و مرا تنها بگذاشت . گفتم : سبب چيست ؟ گفت : مرا معلوم نبود كه