سمط العلى للحضرة العليا ( در تاريخ قراختائيان كرمان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٧

لغات و اصطلاحات غريبه يا خارجى

راه نبهره 14 يعنى راه پوشيده و پنهان .

زگ 24 ، فارسى است بمعنى كدورت و شعاع مخصوصا نور ماه .

سپر گاو 29 ، سپرى كه از چرم گاوميش مىساختند براى حمله بحصارها و قلاع .

سختيان 88 ، يعنى پوست بز دباغى شده .

سكور 89 ، بمعنى چتر و سكورچى چتردار است .

سلغر سلطان 19 لقب عمومى اتابكان سلغورى فارس .

سنقور 59 ، 79 ، 89 همان شنقار يعنى پرندهء شكارى .

سوسون 57 ، 59 در اينجا بمعنى آبدارخانه است .

سيورغاميشى 28 ، 107 بمعنى واگذاشتن ملكى به كسى است تا از عايدات آن بهره بردارد و آن ملك را سيورغال مىگويند و سيورغال مجازا بمعنى احسان و بخشش نيز آمده همچنانكه سيورغاميشى بمعنى احسان كردن و بخشيدن معمول بوده .

شقراق 91 عربى است بمعنى پرندهء سبزه قبا و مجازا به علت رنگهاى مختلف بال اين حيوان بمعنى تلون نيز استعمال شده .

فرايص 79 جمع فريصه و آن قطعه گوشتى است ما بين شانه و پهلو يا شانه و پستان كه در موقع ترس بلرزه در آيد .

قاين 47 ، 52 مخفف قاين آتا يعنى پدر زن .

قرانغما 84 مهرخان كه با مركب سياه در پاى فرمانها زده ميشد .

قشلاميشى 54 يعنى بسردسير يا قشلاق رفتن .

قوريلتا 75 يعنى شورائى كه خان مغول در آن شاهزادگان و اقرباى خود را براى شور در امور مهمه و لشكركشيهاى بزرگ احضار مىكرده .

قوما 31 ، يعنى همخوابه .