سمط العلى للحضرة العليا ( در تاريخ قراختائيان كرمان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٦

لغات و اصطلاحات غريبه يا خارجى

اينى 81 يعنى برادر كوچك در مقابل آقا كه بمعنى برادر بزرگ است .

باز ديدار 18 يعنى پديدار .

باسقاق 22 ، 37 ، 76 يعنى شحنه و حاكم و مأمور كشورى خان در ولايتى .

براءات 84 جمع براءت و آن نوشته يا حواله ايست كه كسى در تفريغ حساب به ديگرى مىداده و همانست كه ما امروز آن را برات و بصيفهء جمع بروات مىگوئيم .

برداشتن 18 ، 27 ، 53 ، 87 ، 96 ، بمعنى طول كشيدن و امتداد داشتن .

بلقاق 87 فتنه و آشوب و انقلاب .

باشلاب 34 ، 48 ، 58 ، 69 يعنى رئيس و سركرده .

بياسا رسانيدن 88 و بياسا ملحق گردانيدن يعنى كشتن و بمجازات رسانيدن و ياساميشى مغولى آن است .

بيتكچى 47 يعنى منشى و دبير و الغ بيتكچى بمعنى رئيس منشيان و دبيران است

پايزه يا پائيزه 59 ، 79 ، 89 لوحه‌اى بوده است باندازهء كف دست و به طول نصف ذراع از طلا يا نقره يا چوب باختلاف رتبهء اشخاص كه خان در ازاء خدمت از راه مرحمت به كسى مىداده محتوى نام خدا و پادشاه با علائم مخصوص و عاليترين آنها نقش سر شير داشت و وپايزه سرشير همين پايزهء اخير است .

تابقور 59 ، بمعنى تحميل و تكليف زايد بر خراج .

تامشميشى 35 يعنى تعلل و بكندى كارى را كردن .

تكشميشى 28 ، 101 گذرانيدن پيشكش در حضور خان و زمين خدمت بوسيدن .

تنسوق يا تنگسوق 60 ، 72 ، 75 بمعنى چيز نفيس و تحفه كه قابل هديه باشد .

توشاميشى 25 ، 59 يعنى واگذاشتن .

دلا 61 ، 64 املاك و رقبات ديوانى كه بمواجب و رسوم لشكريان متعلق باشد .