سمط العلى للحضرة العليا ( در تاريخ قراختائيان كرمان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٢

بعضى حواشى و ملاحظات

قواى ناطقه از به دو فطرت ازلى * ز ذوق نظم تو گفتن بطبع بگزيده

خرد عزيز بمصر هنر از آن گشته * كه بد ز خرمن فضل تو خوشه‌ها چيده

ز علم اول و آخر بپيش خاطر تو * نبوده هيچ نكت هيچوقت پوشيده

بعمر خويش در اخبار و آيت و امثال * ز لفظ عذب تو گوشى خلاف نشنيده

شده ز فرط هنر خسرو سرير مقال * خرد ز جان و ز دل بندگيت ورزيده

توئى سلالهء بكران و طبع نازك تو * بخوبروئى بكران نظم كوشيده

ز بوستان فضيل تو نسخهء بودم * كنون ز بنده كسى نسخه را بدزديده

اگر تو لطف كنى ديگرى فرستى باز * سزا بود بسزاوار خويش بخشيده

بمان هميشه سزاوار در جهان هنر * ز جام فضل و هنر آب لطف نوشيده » .

ص 93 س 25 - قتل قوام الدين وزير را كه بايولكشاه اتفاق كرده بود فصيح خوافى در سال 702 مىنويسد .

ص 93 س 29 - خواجه صدر الدين ابهرى كه در نظم فارسى نيز مهارتى داشته و محمد بن بدرچاچى اشعارى از او را در كتاب مونس الأحرار آورده از منشيان دستگاه غازان خان بود و در سال 699 كه شام بدست ايلخان مفتوح گرديد و مردم