مرآت الممالك ( سفرنامه اى به خليج فارس ، هند ، ما وراء النهر وايران ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٧

لمؤلفه

خلاصه آنكه دست و پاى همهء همراهان را بستند . هرچند دست و پاى مرا نبستند پنج نفر قورچى براى نگهبانى من گماشتند . فقير از اين كار ميرزا خيلى رنجيده خاطر بودم و خود را با اين بيت تسلى ميدادم :

لمؤلفه

لمؤلفه

قدرينى هر كز بيلور مى آدمك * كرم و سردين چكمينلر عالمك « 1 »

روزى از شدت اندوه مرگ خود را به چشم ميديدم و در آن موقع اين غزل را در خاطر گذراندم .

لمؤلفه

لمؤلفه

مىدور ساقى علاجى كيشى بولغاى غمناك * زهر غم دفعيغه هيج مى تيكى بولماز ترياك

گنج حسنيدا ايكى زلفى بولوبدور ايكى مار * قتل ايچون غمزه سى طالب لرى تيغ ضحاك

( 2 ) - ترجمه بيت نجاتى اين است : راه يار دو قدم است بايستى جان به راه نهاد * چون كه در اين ميدان پا نهادى مردانه قدم بنه ( 1 ) - ترجمه بيت اينست : قدر ترا هرگز نميداند آدمى * كه گرم و سرد عالم را نكشيده باشد .