مرآت الممالك ( سفرنامه اى به خليج فارس ، هند ، ما وراء النهر وايران ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٦
نجاتى
گفت : مثلى مشهور است « كسى كه خودش زمين مىخورد نبايد بگريد » ما خودمان اين بلا را بسرمان آورده‌ايم . نمىبايستى از اين راه بيائيم .
بهر حال همانطور كه روزى زائيده شده به دنيا آمديم روزى هم ميميريم و از دنيا ميرويم . نگرانى فايده ندارد . بايد صبر كرد . كه گفته‌اند با صبر غوره ترش حلوا مىشود و « الصبر مفتاح الفرج و به يرفع الحرج » .
و اين اشعار حمدى را بخاطر مىآوردم :
حمدى
حمدى
صبر ايله يتدى دولت جاويد * صبر ايله بتدى ميوهء اميد
باغده صبر ايله بتر خوشه * خوشه هم صبر ايله اولور توشه « 1 »
پس همه توكل به خدا كرديم و منتظر مانديم .
نجاتى
نجاتى
ياره يول ايكى قدم بريسينى جانه باص * چونكه بو ميدانه كيردك آياغك مردانه باص « 2 »
( 1 ) - معنى ابيات حمدى چنين است : دولت جاويد با صبر بدست آيد * ميوه اميد با صبر بدست آيد خوشه انگور در باغ با صبر ميرسد * و خوشه هم با صبر توشه مىشود ( 2 ) - ( ترجمه بيت در حاشيه صفحه بعد است ) -