مرآت الممالك ( سفرنامه اى به خليج فارس ، هند ، ما وراء النهر وايران ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٠

لمؤلفه

پادشاه چون غزل فقير را شنيد التفات بىاندازه فرمود و به انواع احسان مستغرقم گردانيد و اين كمترين را « على شير ثانى » « 1 » ناميد .

فقير عرض كرد ما را چه ياراست كه على شير ثانى شويم . مراحم پادشاهى افزون باد . اگر ميتوانستيم خوشه چين على شير هم باشيم راضى ميبوديم .

پادشاه محبت بسيار فرمود و گفت اگر يك سال بدين قرار تمرين كنى طائفهء جغتاى مير على شير را فراموش خواهد كرد « 2 » .

روزى هنگام مصاحبه با پادشاه يكى از ميرزايان مقرب دربار بنام

- آن لب ميگون اگر يكدم در مجلس ديده شود * ساقى خون ميگريد و بگذار صراحى و جام بشكند بگذار اهل تقوى مستان عشق را طعنه زنند * هميشه ميان هوشياران ، مست معذور است ظاهر مرد را نگاه نكن به باطن او بنگر * اى زاهد معنى را ببين آدم صورت پرست نيست اگر به ذوق كيفيت نبود چه‌گونه ممكن بود * « كاتبى » روز الست شراب وحدت ننوشد . ( 1 ) - منظور امير عليشير نوائى وزير مشهور سلطان حسين بايقرا از نوادگان امير تيمور است كه در هرات حكومت داشت . عليشير نوائى بانى ادبيات تركى جغتائى بشمار ميرود و به اين زبان غزلها و اشعار فراوان سرود . ( 2 ) - مكالمات همايون با نويسنده كتاب كه در متن كتاب آمده به لهجه تركى جغتائى است .