مآثر الملوك ( به ضميمه خاتمه خلاصة الأخبار وقانون همايونى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٠

فهرست اشعار فارسى

نور دولت ز جبينش ظاهر * فتح و نصرت به جنابش حاضر 254

نور رحمت چو برو نازل شد * آنچه نازل شده باشد سال وفات 214

نوروز تا چمن را بخشد لباس خضرا * از خلعت تو بادا اهل شرف مباهى 298

نوروز همايون‌شه جم قدر كه حكمش * بىشوب تغير چو قضا و قدر آمد 297

نورى از روزن اقبال در افتاد مرا * كه از آن گلشن دل شد طرب‌آباد مرا 148

نويسم ظفرنامه‌اى دلفريب * كه مهرش ز جانها ربايد شكيب 306

نهان گشته در خود و جوشن همه * ز سر تا به پا غرق آهن همه 295

نهد افسر سرورى بر سرى * كه در عدل نبود چو او ديگرى 257

نه دختر اخترى از برج شاهى * گرامى گوهرى از درج شاهى 148

نهد مرهمى جان افگار را * برآرد ز دل خار آزار را 258

نه سلامى ز تو كز غم كند آزاد مرا * نه پيامى كه به وصل تو كند شاد مرا 230

نه كس بودند ز آل سامان مذكور * دائم به امارت خراسان مشغول 113

نه مال همى ماند و نه خان و نه مان * چون عمر نمىماند گو هيچ ممان 130

نيامد در چمن گل ز انفعالش * نيامد در بهار اكنون مثالش 232

نيست فوقش ميل زرين بلكه سر بيرون زده * شعلهء شمع وى از روزن كه بر سقفش در است 280

نيست ممكن كه به يادت گذرانم همه عمر * مشكل اين است كه هرگز نكنى ياد مرا 230

واضع تقدير اساسش را مگر ترتيب داد * ورنه وضعى اين چنين هرگز كه آرد در ضمير 287

و آنچه تدبيرت نگارد بر ورق * راست آيد نسخهء تقدير حق 290

و آنچه تدبيرش نگارد بر ورق * راست آيد نسخهء تقدير حق 19

وان دگر پخت همچنان هوسى * وين عمارت بسر نبرد كسى 187

وانگه به طبق مىدهدم در ثمين * بخشايش و بخششم چنان كرد و چنين 141

وسعت منزل و موافق اهل * كثرت چاكران شايسته 128

وضعش مسدس آمد و از فيض لم‌يزل * از شش جهت به دولت و اقبال درخور است 281

وگر ز نكهت تو شمه‌اى يابد * فلك شود به خوشى همچو كلبهء عطار 000

ولايت ز ميران ندارد دريغ * زر و خلعت از اهل شمشير و تيغ 257

و ليكن درين دور دور از كران * نخواهم كه باشم كم از ديگران 307

هرات چشم و چراغ جميع بلدان است * جهان تن است به نسبت ، هرات چون جان است 185

هر جانيش به رنگ دگر جلوه مىكند * اين رنگ اختراع در آفاق كمتر است 281

هرچند كه مرغ وهم پرواز نمود * هرگز نتوانست بر اين قله صعود 187

هرچه در دهر نقش دانائيست * دل او را بدان توانائيست 215

هرچه رايت نقش بندد در ضمير * از قضا نبود جز آن صورت‌پذير 290

هرچه رايش نقش بندد در ضمير * از قضا نبود جز آن صورت‌پذير 19

هردم از انجمن چرخ جفاى دگر است * بر دل انجم ازو داغ بلاى دگر است 205