مآثر الملوك ( به ضميمه خاتمه خلاصة الأخبار وقانون همايونى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٩

فهرست اشعار فارسى

مظهر خلق حسن مير حسين * سيد فاضل فرخنده صفات 214

معضلات علما را ز پى قوت دين * دست فكرت به سرانگشت ذكا بگشايد 179

مقتداى انبيا سلطان دار الملك دين * پادشاه پادشاهان رحمة للعالمين 250

ملك شهريار است از شهريار * هزيمت شدن بنده را ننگ نيست 131

ممتع باد داراى شرفناك * ز باد و آتش و آب و دگر خاك 271

من ذرهء حقير و تو خورشيد انورى * نبود ز آفتاب عجب ذره‌پرورى 218

من كه بودم قطره‌اى در لجهء غم مبتلا * دائم از سرگشتگى مفتون گرداب بلا 297

منم آن كس كه از همت كشيدم پاى در دامان * قدم در وادى حيرت نهادم بىسروسامان 233

منم بلبل بوستان سخن * گرفته به گلزار لطفت وطن 306

مورخ مكن بيش ازين گفتگوى * كه اين پادشاه پسنديده خوى 307

موى ژوليده كه بر سر من ابتر دارم * سايهء دولت عشق است كه بر سر دارم

مه رايتش عالم افروز باد * سپاهش به هر رزم فيروز باد 307

مهربانى پيرهن دى در برم افكنده بود * زان كه اكثر استخوانهاى ضعيفم مىنمود 235

مهر عالمتاب در دور مه رخسار تو * مىنمايد پيش چشم اهل بينش ذره‌وار 274

ميان خلق شد پوشيدن تاج * ز حسن اختراعش عرف و عادت 284

مىدهد ياد از شب معراج شبهائى كه شاه * كرده آهنگ عروج ذروهء اين منظر است 280

مير فلك جناب عليشير كز شرف * ديوان نشست آخر شعبان به داد و عدل 210

مى مىخورد و لعل بتان مىنوشد * تا عالم آشفته قرارى گيرد 144

نازنين سروى است در بر كرده خلعتهاى ناز * سربلندى يافته از تاج زرين‌پيكر است 280

نبينى زان همه يك خشت بر جاى * ثناى عنصرى مانده است بر پاى 114

نبينى كه بىگفتگوى هزار * بود روحپرور هواى بهار 307

نترسم ز خرطوم پيلان مست * كه آن آستين است خالى ز دست 104

نديده است چشم كسى در جهان * به بحرى چنين چارسوقى روان 293

نديده ديده‌اى آزاد و بنده * در آب جون بازارى رونده 278

نسيم خلد ز باد مروحش مظهر * به خاك طينت او مضمر آب حيوان است 185

نسيم خلد و عمر خضر مىبخشد اگر دانى * هواى دشت گازرگاه و آب جوى سلطانى 203

نسيم خلقت اگر بگذرد سوى بستان * به جاى ميوه همه جان برآورند اشجار 228

نشستند شهزادگان عظام * به نزديك تخت سپهر احتشام 301

نظام دولت و دين مير پادشاه‌نشان * كه دولت دو جهانيش حق كرامت كرد 188

نعيم و ناز بهشت است سر به سر آنجا * مجاورش به مثل نيز مثل رضوان است 185

نقصان ز قابل است و گرنه على الدوام * فيض سعادتش همه كس را برابر است 217

نكردى هيچ كبك از باز فرياد * قباى گل نگشتى پاره از باد 166

نمايد به امر الهى قيام * بود مجتنب از مناهى مدام 257