مآثر الملوك ( به ضميمه خاتمه خلاصة الأخبار وقانون همايونى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٨

فهرست اشعار فارسى

لهراسب نهادست هرى را بنياد * گشتاسب درو بناى دگر بنهاد 34 ، 184

ليكن زلال چشمهء دين كى شود روان * بىيارى سياست شاهان كامكار 38

مائيم درين جهان خراميم و چمان * بخشيم و خوريم و ياد ناريم غمان 130

ما صبر گزيديم به دام تو كه در دام * بيچاره شكارى خبه گردد ز طپيدن 36

مال جمع آر در نشيمن دهر * تا به آن دم كه در جهان باشى 54

مانده چون من متصل در حلقهء زنجير او * از براى ادعا دست وا از روزگار ( ؟ ) 274

مبارك باد فتح كشور دينى و دنيائى * مبارك باد بر شاه جهان تخت سليمانى 261

محمد پهلوان هفت كشور * كه در دهرش نبود اقران و امثال 208

محمد شه لاجوردى سرير * كزو گشت هستى عمارت‌پذير 18

محمد شه ملك دنيا و دين * نبى الورى خاتم المرسلين 250

محمد همايون به جايش نشست * كه ملكش ز چين باد تا روم و رى 261

محمد همايون شه پاك دين * ترا زندهء تاج و تخت و نگين 301

محمود برادرم شه شير كمين * مىكرد نزاع از پى تاج و نگين 139

مدار امن و امان خسرو همايون نام * كه قامت فلك از بار طاعتش خم شد 259

مدار اولياى حضرت قدس * پناه اصفياى مجمع انس 204

مرا با ملك طاقت جنگ نيست * به صلح ويم نيز آهنگ نيست 131

مراد خاطر اميدواران * نباشد جز وصال گلعذاران 265

مرا در عاشقى نسبت مكن با وامق و مجنون * كز ايشان عشق من از دولت حسن تو افزون است 298

مرا هم نسب هست و فضل و ادب * هنرهاى موروثى و مكتسب 307

مرجع اهل شرف درگاهش * كحل هر ديده غبار راهش 254

مرد آن است كو به خوى لطيف * مرد آزاد مرد و بخرد 84

مردانه در اين راه بپويم پس و پيش * شايد كه رسم به آرزوى دل خويش 139

مردم او جمله فرشته صفت * خوش دل و خوشخوى چو اهل بهشت 184

مردم چشم فلك را كحل بينائى شود * گر صبا از خاك درگاهش برانگيزد غبار 274

مركب ميمون ، رخ گلگون ، تك هامون گذار * مركبى دلدل ، دلى مرمر ، سم صرصر مسير 294

مرمتى كه ز اصل بنا فزونتر بود * در اين مقام شريف از علو همت كرد 188

مريخ مپندار برين چرخ كبود * كان آتش ديده‌بان او خواهد بود 186

مزين به ديباى روم و فرنگ * ز اجناس زردوزى و هفت رنگ 293

مستغرق بحر نيستى ليك * در بزم شهود گشته مشهور 212

مسجد او جامع فيض إله * زمزمهء خطبهء او تا به ماه 186

مصايب را توئى صايب ، نوايب را توئى شاكر * غرايب را توئى مظهر ، عجايب را توئى مظهر 228

مطرح نور رخ شمعيست اين قصر بلند * كآفتاب و انجمش پروانه‌سان گرد سراست 280

مطلع ماه شب افروزيست اين برج شرف * كز طلوعش خلق را هر شام صبح ديگر است 280