مآثر الملوك ( به ضميمه خاتمه خلاصة الأخبار وقانون همايونى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٧

فهرست اشعار فارسى

كنگره‌اش گشته زبان جمله تن * و آمده با ماه سما در سخن 187

كه آمد زيب تاج و زيور تخت * چو روز دولتش هر روز نو باد 286

كه اى شاه جم قدر صاحب‌قران * سكندرنشان ممالك‌ستان 301

كه اين سرو بستان جاه و جلال * ممالك ستان ملايك‌خصال 307

كه شاها بقاى تو جاويد باد * لواى ترا مهچه خورشيد باد 296

كه شاها به كام تو بادا جهان * مرفه به دورت كهان و مهان 279

كه شاها جهان در پناه تو باد * سر دشمنان خاك راه تو باد 296

كه لشكر ز لطفش بود شادمان * رعيت ز بيدادگر در امان 257

كه مىكرد ياد حكيم انورى * نگفتى گر از سنجر و سنجرى 255

گر بدين آب و هوا كويت بود منزلگهم * نه زلال خضر يابد نه دم روح اللهم 207

گر بميرى و دشمنان بخورند * به كه محتاج دوستان باشى 54

گر بود دولت و اقبال چنين باشد زود * كه به شمشير چو خورشيد بگيرد عالم 303

گر تشبيه يقينست او عليست * ور تناسخ درست بوعليست 215

گرچه چشم مست و روى خوب ديدن دلكش است * نغمهء آواز خوش وقت سحر دلكش‌تر است 99

گرچه زلفت دل عشاق مشوش دارد * دل ما منزل خود زلف ترا خوش دارد 23

گر غزنين را ز بيخ و بن برنكنم * من خود نه حسين بن حسين حسنم 142

گرفتند اسباب مكنت به كف * نهادند بر سر كلاه شرف 307

گر نخواهى كه درآئى از پاى * كار امروز به فردا مفكن 89

گر نسيم لطف نايد از رياض رحمتت * كشتى تن كى رسد از موج اشكم بر كنار 275

گريز به هنگام سر بر به جاى * به از پهلوانى سر زير پاى 45

گشت محكم اساس اين مسجد * ز اهتمام امير بنده‌نواز 188

گفتم به آه و گريه غم از دل برون كنم * شد گريه در گلو گرهم آه چون كنم 226

گفتم صنما سوخته بايد دل زار * زد خنده كه من نيز همين مىگفتم 214

گلبانگ عيش و نوش به گردون رسيده است * عيد جلوس شاه همايون رسيده است 296

گل در بهار از آن رخ گلگون نمونه‌اى است * چون اشك من كه از دل پرخون نمونه‌اى است 238

گلزار دولت تو كه دارد نسيم خلد * آسوده باد تا ابد از آفت خزان 173

گوهر كان حقيقت در بحر معرفت * كو به حق و اصل شد و در دل نبودش ماسواه 206

گوهرى را كه بود هر دو جهان قسمت او * از چه رو خلق كند همسر دينار و درم 303

لب شيرين به دشنام رقيبان تا گشاد آن گل * از آن حسرت دل صدپاره‌ام چون غنچه پرخون است 299

لب نهان داد به ما آن صنم حور لقا * گفت لعلى است نهان‌دار و كسى راهنما 234

لطفش به كدام ذره پيوست دمى * كان ذره به از هزار خورشيد نشد 207

لعل لبت جانفزا ، سرو قدت دلربا * زلف تو دام بلا ، نرگس تو فتنه‌گر 298

لواى معدلت چون برفرازد * همه بيچارگان را چاره سازد 252