مآثر الملوك ( به ضميمه خاتمه خلاصة الأخبار وقانون همايونى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١٦

فهرست اشعار فارسى

اى خاك سم مركب تو افسر من * وى حلقهء بندگى تو زيور من 142

اى دهانت غنچهء خندان و رويت لاله‌زار * از لطافت برده حسنت رونق باغ و بهار 274

اى ذات تو مستجمع اوصاف حسن * مشكوة دل از نور كلامت روشن 18

اى رخ خوى كرده‌ات تازه چو گلبرگ تر * خط مسلسل برو فتنهء دور قمر 298

اى زگرد موكبت راه نفس بر صبح تنگ * پيل كوس چرخ مانند تو چرخ پيل رنگ 235

اى كرده رخت غارت هوش دل ما * عشق تو شده خانه فروش دل ما 139

اينجا به رسول و نامه برنايد كار * شمشير دو رويه كار يك رويه كند 131

اين ملمع پيكر فرخ رخ كيوان مدار * گشت از رفعت سپهرآسا و گردون اقتدار 273

اين منظرى كه رشك سپهر مدور است * از فرش مرتفع شده با عرش همبر است 280

اى نير جمالت مهر سپهر شاهى * روشن ز نور رويت از ماه تا به ماهى 298

بابر شه دادكيش دادارپرست * آن شاه همايون كه در ظلم ببست 262

با چرخ ستيزه‌كار مستيز و برو * با گردش دهر درمياويز و برو 162

باد باقى تا بقا باشد مر اين ايام را * بر سر خلق خدا اين سايهء پروردگار 275

باد خورشيد و مه ترا بنده * در ركابت فلك شتابنده 277

با دشمن من چو دوست بسيار نشست * با دوست نشايدم دگر بار نشست 144

باز در دل تخم مهر گلعذارى كاشتم * گرچه جز غم برنخواهد داد بارى كاشتم 229

باز طاهر دگر محمد دان * كاو به يعقوب داد تخت و كلاه 109

بازم ز عشق در چمن سينه غنچه‌وار * شد پاره‌هاى دل به خيال دهان يار 208

با سبز خطان سبز خورم در سبزه * زان پيش كه همچو سبزه در خاك شوم 143

با سقف او سپهر بلند است بىمحل * با صحن او بهشت برين است بىخطر 288

باقى چو نماند در جهان نام نظام * معلوم امم گشت كه فانى كى شد 209

با كفت گو بحر در دعوى مپيپچ * زان كه نبود در كفش جز باد هيچ 276

با مهر تو در خاك فروخواهم رفت * با عشق تو سر ز خاك برخواهم كرد 141

با نيش بدر فلك قدرى همايون طلعتى است * كز قدومش اين بنابر چرخ دارد افتخار 273

ببارى به باغ مرادم گهر * در آرى نهال اميدم به بر 306

بتان را صد شكست از كافر بىباك من باشد * مسلمانان كه ديده است اين‌كه كافر بت‌شكن باشد 235

بجز بوسه دادن به خاك درش * ندارند كروبيان ملتمس 289

بخويد بر ارباب بغى و ضلال * صيانت كند ملك را ز اختلال 258

بدين ملك يابد ز نقصان امان * كه باشد به هم ملك و دين توأمان 250

برآمد چو خور بر سرير بلند * شد از مقدمش تخت زر ارجمند 301

برآيد چو بر تخت جاه و جلال * ستم‌پيشگان را دهد گوشمال 257

برافرازد اعلام اسلام را * براندازد اصنام بدنام را 258

برافرازد اعلام انصاف و داد * به احسان كند خاطر خلق شاد 257