فتوحات شاهى ( تاريخ صفوى از آغاز تا سال 920 ه . ق ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٨

ذكر توجّه اعلام غزا اقتضاى سلطان قضا رضا به جانب شروان پيك قضا و رحلت از آن مرحله برمقتضاى قضا

و قد قيل فى ترجمة نظمه البديع و بيان معنى مقالة الرفيع .

الرباعيّه

از شست قضا اگر رسد تير قدر * دفعش نه زره كند نه جوشن نه سپر

بزمى كه به صورت ثريا ديدم * آخر چو بنات نعش شد زير و زبر

مخفى نماند كه ، حقيقت اين اخبار را به موجب فرمودهء نوّاب كامكار از بعضى غازيان مثل حسين بيك لله « 1 » و فرخ آقا و بعضى ديگر كه در آن جنگ‌گاه حاضر بودند استماع نمودند .

إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ « 2 » .

دريغا كه اين چرخ مردم‌رباى * غم‌افزاست پيوسته نى غم‌زداى

نشد هيچ گه بادى شاديى * كه از غم نه انگيخت بيداديى

كرا تاج اقبال بر سر نهاد * كه از خاك ادبارش افسر نداد

كرا داد نقد ممالك به دست * كه ناورد بر ملك و مالش شكست

كسى را سر تخت مأوا نساخت * كه از تخت بر تخته‌اش جا نساخت

تنى را به اقبال همره نكرد * كه بر وى اجل راه كوته نكرد

منه دل برين كهنه دير دنى * كه از وى بود نيك و بد رفتنى

قباى بقا بىكم‌وكاست نيست * دريغا كه بر قد كس راست نيست

[ 73 ] ولى نام نيكو دهد زندگى * در آفاق اوصاف پايندگى

پس آن به كه آنسان زيد نكته‌دان * كه در خير نامش بود جاودان

و چون گردش گردون دوّار و سير فلك كج‌رفتار ديگر بار نسبت به خاندان حيدر كرّار اين نوع كارزار از پردهء خفا اظهار كرد و فرقهء غزاآيين كه چون عقد پروين در رشته ارادت با يكديگر همنشين بودند از هم فرو ريختند و بقيّة السيف آن لشكر بىحيف به دست عزيمت در دامن هزيمت آويختند ، مخالفان غنايمى كه از هرگونه گرفته بودند قسمت نمودند . شيرانشاه و اتباع ، سر قدر و ارتفاع به صوب شيروان افراشتند و لشكر

( 1 ) . نسخه : بوبك لله . ( 2 ) . بقره ( 2 ) آيهء 156 . « ما از آن خدا هستيم و به او باز مىگرديم » . و : آيه را ندارد .