فتوحات شاهى ( تاريخ صفوى از آغاز تا سال 920 ه . ق ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٨٥

فهرست اشعار فارسى

وهم مرگست جمله را از بيم * دلشان شد به تيغ بيم دو نيم 159

هر آن كس كه بر نيكويى فال زد * سرانجام كارش بر اقبال زد 166

هر انگشتش آمد قلم از بنان * ز هر شكل ناخن شده نون عيان 75

هرچند كه نخل‌بند پاكيزه‌سير * ز انگور مثال سازد از عقد گهر 353

هر طرف چاوشان ابر سوار * در پى مردمان چو آب بهار 355

هر طرف ماه‌رُخى عشوه‌گرى طنازيست * به تماشا قدمى نهِ كه عجب شيرازيست 205

هر كجا در جهان خطى بكشند * جهد كن تا برون خط باشى 255

هر كجا شد ز سر نموده قدم * روزنى برگشاد تا به عدم 382

هر كرا قدر اين‌چنين باشد * شايد از چرخ در نگين باشد 44

هر گه دل آگهى ازو مىجستم * آگاهى ارشادپناهى مىگفت 16

هزاران جان ز جنس تُرك و تازيك * هزاران تن ز ملك دور و نزديك 223

هژبران پردل به آيين جنگ * كشيدند تنگ فرس نيك تنگ 149

هژير گوزن‌افكن پنجه‌زن * ز سيرافكنى سگان در حزن 182

هست دُر كز صفا مذاب بود * كى و ليكن تمام آب بود 353

هلال جمالش در ابر خفى * ازين پيش بودى اگر مختفى 76

هلال ركابش به هرجا رسيد * زمين سر به اوج ثريا كشيد 175

هم از طالعش دان كه گردون پير * پس از كشته گشتن در آن دار و گير 136

همان باد كز خصم خون شد روان * تو گويى خزان كرد برگ رزان 171

همان به كزين منزل بىبها * كه آمد نشيمن دم اژدها 188

همان به كه باشد رضا با قضا * لانّ القضا حكم قد مضى 165

همان به كه شاهنشه سرفراز * نهد روى عجزى به خاك نياز 155

هم او كوه را لعلِ رُمّان دهد * هم او خاك را زيور از جان دهد 364

همايون‌مقامى كه از روى معنى * چو گيرند نامش به رفق و مواسا 120

همايون مهر از سر سرورى * بر اوج شرف كرد دين‌پرورى 171

هم به حكمت سوى مغرب مىرود خورشيد و ماه * هم به فرمانت ز مشرق مىزند سر آفتاب 123