فتوحات شاهى ( تاريخ صفوى از آغاز تا سال 920 ه . ق ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٧٤

فهرست اشعار فارسى

كه ز مى ماه چهره گلگون كرد * ماه را دل ز رشك پرخون كرد 265

كه شاهنشه عادل دادگر * به عزم خراسان بود راهبر 322

كه شايد چو اسبش ز ميدان برد * تواند كزين بزمگه جان برد 136

كه شها گر دهى به جان زنهار * عرض حاليست گوش با من دار 300

كه شه را چو از عدل دارد اثر * دهد دست ، هر لحظه فتح دگر 230

كه شه را در آفاق پاينده‌دار * به نور عبادت دلش زنده دار 271

كه شه وارث دين پيغمبرست * مقام عدو برتر از خيبرست 219

كه شيرانشه افتد چو در دست ما * سر تخت‌گيران شود پست ما 124

كه شيرى ز مغرب شود در كمين * خورد طعمه از ببر مشرق زمين 344

كه عقلش كه هر ساعت افزون بود * گشايد اگر قلعه گردون بود 150

كه فارغ بود خاطرم زين هوس * كه يابد بر اين همّتم دست‌رس 181

كه كردند از غايت كين خويش * خلاف ترا دين و آيين خويش 153

كه گر سيماب باريدى چو باران * ستادى بر سنين نيزه‌داران 398

كه گر لطف ايزد كند همدمى * ز معنى نباشد هنوزم كمى 72

كه گويند از بعد صد قرن باز * كه مائيم از تيغ شه سرفراز 254

كه گيرد جهان را به صد اضطراب * وزو برنگيرد به يك جو حساب 364

كه لشكر درآيند يكسر به راه * به همراهى خبرت و انتباه 129

كه ما دست صولت ازو دركشيم * عنان غزا سوى ديگر كشيم 125

كه مرد آنجا به مردى سرفرازد * كه دشمن هم تواند دست يازد 121

كه مقصود ما زين حكايت تمام * همين ملك و دين را بود انتظام 88

كه مىكرد پيكان و تير خدنگ * در آن جنگ كار ابَابيل و سنگ 134

كه نافذ شد از اوج اقبال و جاه * دگر باره حكم شه دين‌پناه 89

كه ناگه چو در بيشه افتد شرر * در آن بيشه نى خشك ماند نه تر 101

كه نى از چوب گز آزرده قدش * نه از سوزن خراشى ديده خدش 216

كه وحشى نديدى در آن رستخيز * بجز كهكشان هيچ راه گريز 182