فتوحات شاهى ( تاريخ صفوى از آغاز تا سال 920 ه . ق ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٤٠

فهرست اشعار فارسى

چو افتاد در كار اعداء گره * ملك بر فلك گفت احسنت زه 171

چو اقبال شاهى مددكار شد * فلك ياور و طالعم يار شد 77

چو انوار هيبت نمايد ظهور * ز حيرت بسوزند نزديك و دور 364

چو او را ز آل است رنگ جبين * به هرجا كه گلگون كشد زير زين 322

چو ايلچى در آن بزم جنّت‌مدار * نظر كرد از ديدهء اعتبار 246

چو ايمان و اسلامش آمد قبول * پذيرفته حكم خدا و رسول 270

چو اين هر دو دولت بود توأمان * كشد تا به دامان آخر زمان 99

چو ايوان كيوان بنايى بلند * فرازش نيفكنده فكرت كمند 167

چو باب الحوايج بود درگهش * به هركس كه روز مىنهد بر رهش 75

چو با تيغ كرده قضا ياورى * زده رخنه در كشور كافرى 111

چو باد خزانى به باغ آمدش * دمِ سرد سوى چراغ آمدش 33

چو با كس يار شد بخت و سعادت * ز توفيق ازل يابد سه عادت 116

چو بختش ز اقبال اخبار كرد * هراسى عجب در دلش كار كرد 293

چو بر خلق آدم رقم زد قدر * نه محتاج مادر شد و نى پدر 130

چو بر روى آن بحر پل شد پديد * در آن سرزمين بَهْرِ ارباب ديد 161

چو بر سقف سنجاب ابلق كشيد * ز ابر تُنَك آسمان شد پديد 354

چو برگ و نوا يابد از نوبهار * فتد سايه‌اش بر سر روزگار 79

چو بر مشورت شد كسى كارگر * به تدبير و انديشه شد راهبر 157

چو بر مقتضاى هوا فصل دى * دگرباره شد باعث نقل و مى 270

چو بر وى گشادند باب فُتوح * درآمد در آن قالب مرده روح 189

چو پر بود ازيشان جهان سربه‌سر * نه ظاهر شدى سيرشان در نظر 120

چو پويد به عصيان طريق ضلال * رود مال و سر گرددش پايمال 270

چو تدبير را دخل دادى نخست * شد آن كار بر وفق رايت درست 146

چو ترويج دين شيوه كردست و خوى * بر آيين عدلش بود گفت‌وگوى 175

چو تيره شود مرد را روزگار * همه آن كند كش نيايد به كار 291