فتوحات شاهى ( تاريخ صفوى از آغاز تا سال 920 ه . ق ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠١

گفتار در عزيمت شاه با دين و داد به صوب مملكت عراق و غالب شدن بر لشكر نامراد به تأييد خالق على الاطلاق

« فاحمد للّه الّذى صدق وعده و نصر عبده و أعزّ جنده و هزم الأحزاب وحده و لا شىء بعده » « 1 » .

مثنوى

به حمد اللّه اى چرخ عالىنهاد * كه ديدم ز لطفت ظفر بر مراد

مرا بود در دل كه از كلك نظم * مرصّع به گوهر كنم سلك نظم

دوات مرا درج دُرّ ساختى * ز دُرّهاى شهوار پر ساختى

نهادى بر آن قفل معنىطراز * كه بىفكر نگشايدش دست راز

به دست من از خامه دادى كليد * كه بگشايمش نزد ارباب ديد

گروهى كه از عين لطف خداى * جواهر شناسند و قيمت‌فزاى

[ 254 ] كنون وقت آن شد كه كلك هنر * نهد رو به ترتيب سلك گهر

دُرّى چند در سمط انشا كشد * كه آن عقد سر تا ثريا كشد

ز ياقوت شنجرف و مشك مداد * مثل گردد از رنگ و بو در بلاد

به آن شرط اى گوهر بحر جود * كه سويم كنى روى گفت‌وشنود

ز اكرام دارى بر اين عقد گوش * ز دُرّسازى آويزهء گوش هوش

كه حيفست دُرّى چنين شاهوار * كه از بحر گوشت فتد بر كنار

ولى عقد من چون فتد دلپسند * ز تحسين و احسان شود بهره‌مند

كه از عين اقبال و فرط كمال * جواهرشناسى و دريانوال

جهان تا به يك سوز شادى بود * طريق فلك نامرادى بود

فلك ياور و بخت يار تو باد * مراد دل اندر كنار تو باد

( 1 ) . ترجمه : خداوندى را سپاس مىگويم كه به وعدهء خود عمل كرد و بندهء خود را پيروز گردانيد و لشكريان خود را عزّت بخشيد و احزاب را درهم شكست و چيزى پس از او نيست ( آغاز خطبه پيامبر اسلام در فتح مكّه ) ( تاريخ اسلام ، مغازى ، ص 556 ) .