فتوحات شاهى ( تاريخ صفوى از آغاز تا سال 920 ه . ق ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٢
گفتار در ييلاق فرمودن شاه همايون‌سايه با عساكر غزاپيرايه در موضع بلندپايهء ساروقايه
گفتار در ييلاق فرمودن شاه همايون‌سايه با عساكر غزاپيرايه در موضع بلندپايهء ساروقايه
گفتار در ييلاق فرمودن شاه همايون‌سايه با عساكر غزاپيرايه در موضع بلندپايهء ساروقايه
چون هواى فرح‌فزاى موضع ساروقايه از غبارانگيزى ابلق گردون پايهء آن حضرت عنبر بيز گشت ، همّت عالىنهمت همايون چند روزه در آن مقام خيال عزيمت نموده از عزم عزيمت بگذشت ، چه آن موضعى است كه هوايش چون نسيم عنبر شميم بهشت مفرّح دل و مروّح جان است و آبش چون سلسبيل بىعديل جنّت‌پيرايهء حيات ابد [ 127 ] سرمايهء عمر جاودان‌غبارش كحل الجواهر اعيان اهل بصر و رياحين خضرت آثارش پيرامون چشمه‌ها چون مژگان خوبان باهم برابر .
مثنوى
آب او از لطافت آب حيات * ليك خالى ز محنت ظلمات
سبزه‌اش تا به غايتى دلخواه * كه از آن رشك برد مهر گياه
آن چنانش هوا لطيف‌اثر * كز بقا داده چون بهشت خبر
چمن آسمان‌گون پيرهنش خضروار از فيض آب حيات سبزپوش و نهال‌هاى پيرامنش جوانان خوش‌قد به دل زنده و به زبان خاموش ، انهارش چون بحر طويل روانبخش و موزون و چون هادى طريق هدى « أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى » « 1 » راهنمون سلسلهء موج ، آبش سوداييان وادى محبّت را زنجير و غنچهء گل سورى دور از هوايش خونين جگر و دلگير ، دولتخانهء شاهى در ميان انواع گلهاى ملوّن چون بدن اهل حسن به لباس‌هاى رنگين مزيّن .
مثنوى
زمينى چون بهشت عنبرين پاك * سپهرى ليك در معمورهء خاك
( 1 ) . محمّد ( 47 ) آيهء 15 . « نهرهايى از عسل مصفّا » .