فتوحات شاهى ( تاريخ صفوى از آغاز تا سال 920 ه . ق ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٥

دفتر دوم [ در بيان عروج شاه اسماعيل ]

چون نبود به جز سيف او هيچ سيف * نگنجد در اوصاف او كم و كيف

بزد تيغ بر عمرو بن عبد ود * به شمشير كين رخنه زد در احُد

از آن داد سلطان يثرب‌حصار * به منشورش اين حكم را انتشار

كه حرب على با چنين بدسزا * ز هر چيز به تا به روز جزا

تمام كلامش عليه السّلام * چو قول نبى هست خير الكلام

هر انگشتش آمد قلم از بنان * ز هر شكل ناخن شده نون عيان

عجب نبود ار گشته باشد رقم * به انگشت او وصف ن وَ الْقَلَمِ « 1 »

چو كردى رقم از درون و برون * همين است معنى « ما يَسْطُرُونَ « 2 » »

دگر آن مه آسمان قبول * كه امّ الائمّه است و بنت الرسول

ز نيسان ابر على الشرف * حسين و حسن لؤلؤ و او صدف

دو خورشيد تابان دو ماه تمام * ازيشان تهى ماه و سال از ظلام

جز اين هر دو شهزاده و امّ و ابّ * به قربى كرا بود قرب نسب

[ 93 ] دگر شاه لشكر گه پردلى * علىِّ حسينِ علىِّ ولى

جمالش منوّر به نور خداى * چو خور نورافزاى و ظلمت‌زداى

كه دستش ز معجز به ايماى تيغ * بريدى نمدهاى نمناك ميغ

دگر آن‌كه دين را توقر ازوست * علوم يقين را تبقّر ازوست

سمى نبى شاه باقرلقب * وصى ولى ماه وافرادب

دگر آن به علم لدن اوستاد * كه دين را به دانش اساسى نهاد

ازو خطّه شد قابل سرورى * عيار زر شرع ازو جعفرى

امامى كه شد بىشكست از نخست * به او نسبت دين و ملّت درست

دگر آن حسينى امام زمن * كه بودى در اتمام خلق حَسن

غضب را به دل چون پيمبر كظيم * به جان مظهر سِرّ خُلق عظيم

چو باب الحوايج بود درگهش * به هركس كه روز مىنهد بر رهش

( 1 و 2 ) . قلم ( 68 ) آيهء 1 : سوگند به قلم و آنچه مىنويسد .