ظفرنامه ( تاريخ فتوحات امير تيمور گوركانى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧
ذكر لشكر كشيدن امير حسين بجانب امير صاحب‌قران
فراموش كرده با او وفا نكرد و جهانيان او را هدف تير ملامت و لعنت گردانيدند و امير صاحب‌قران بر گوشمال و تأديب او قادر بود امّا چون پادشاه را ديده بود و آمده رعايت حرمت پادشاه را ازو درگذاشت و نيز حكما گفته‌اند كه التّغافل من شيم الكرام يعنى در بعضى كارها تغافل كردن و سايه بران نينداختن عادت كريمان و بزرگانست و با اين‌همه او را بمحاربهء اعدا دعوت كرد اجابت ننمود و قدم در مقام موافقت و مرافقت ننهاد امير صاحب‌قران كيخسرو را طوى فرموده ! يكديگر خويشى كرده دختر كيخسرو را رقيّه خانيكه از براى فرزند خود اميرزاده جهانگير خواستارى فرمود و مدّتى بعيش و طرب مشغول شدند
ذكر لشكر كشيدن امير حسين بجانب امير صاحب‌قران
ذكر لشكر كشيدن امير حسين بجانب امير صاحب‌قران
در ان تأريخ امير حسين لشكرى بسيار با ترتيبى تمام بيرون آورده از قراوناس و شهر سبز گذشته در سالار بولاق فرود آمد و اميران معتبر چون امير موسى و شيخ محمّد و اولجايتو را مقدّمهء لشكر ساخته فرستاد و در عقب قريب بيست هزار مرد فرستاده در بولونكقور فرود آمدند و در ان موضع ملك با دو هزار مرد رسيد و در سوزن‌گران نشست و جهانشاه با هزار و پانصد مرد در رباط ملك فرود آمد و هزار مرد ديگر بر سر راه پيتى قودوغ در خرمن دزك فرود آمدند و چون كار بنصرت و تأييد حضرت عزّت است جلّ جلاله نه بقلّت و كثرت لشكر امير صاحب‌قران بموافقت امير كيخسرو با دو هزار مرد مغول توكّل بر نصرت و بارئ حضرت بارى كرده به طرف لشكر امير حسين روان شدند امير صاحب‌قران با پانصد مرد منقلاى لشكر شده از خواص بيرون آمده بر لشكر جهانشاه شبيخون آورد و ايشانرا پراگنده و زيروزبر گردانيد و هم در ان روز بموضع دزك رسيدند و زمانى توقّف كرده اسپانرا آسايش دادند و اولجاى مغول را با سيصد مرد در ان موضع گذاشتند و امير صاحب‌قران با دويست مرد سوار شده توكّل بر خداى تعالى كرده و استعانت و يارى از بارى خواسته سى نفر مرد كارديده پيش فرستاد و خود با صد و هفتاد مرد به راه اينجكاقول روانه شد دشمنان چون مقدمهء لشكر ديدند متوهّم شدند و گمان بردند كه لشكر مغول رسيد و قول در عقب است