ظفرنامه ( تاريخ فتوحات امير تيمور گوركانى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨
ذكر آمدن پادشاه توغلوق تيمور بولايت ماوراء النهر بار دوّم
سوار شده تير و تركش بر پشت اسپ برميان بست و توكّل بر حضرت نعم الوكيل كرده روى در بيابان نهاد و از درياي بلا بساحل نجات رسيد چون حاجى برلاس ازين معنى خبر يافت ايلچى فرستاده نصيحت كرد كه زنهار از آب آمويه نگذرى و سخن مرا گوش دارى وظيفه آنست كه چون لشكر چول كش بما تعلق دارد ايشانرا بيرون آرى و بجانب عبد الله و زنده حشم روانه شوى و مقدّمه و منقلاى لشكر ما باشى كه من امير چوغان را با لشكرى تمام بمدد و معاونت تو در عقب مىفرستم امير صاحب‌قران بدين معنى شادمانه گشت و بر موجب وصيّت او كار كرد و روانه شد تا بترمد رسيد شيخ على جورجرى خواست كه مقابله و مقاتله كند امير صاحب‌قران بيك حمله او را از جاى بر داشت و تا ترمد كهنه بدوانيد و لشكر او را متفرّق كرد
ذكر آمدن پادشاه توغلوق تيمور بولايت ماوراء النهر بار دوّم
ذكر آمدن پادشاه توغلوق تيمور بولايت ماوراء النهر بار دوّم
پادشاه توغلوق تيمور چنانچه از پيش ذكر رفت چون بولايت و تختگاه خود رسيد لشكرى بىقياس جمع كرد و متوجّه ديار ماوراء النهر گشت و به شهر خجند رسيد امير بايزيد كمر انقياد و مطاوعت برميان جان بست و امير بيان هم در مقام انقياد باستقبال او بسمرقند آمد و امير حاجى برلاس با امرا مشورت كرد و گفت امرا را در مخالفت پادشاهان يمنى نمىباشد توكّل بر خدا كرده پيش او رفت درين اثنا پادشاه بگرفتن امير بايزيد امر فرمود و امير حاجى برلاس ازين و هم الفرار ممّا لا يطاق من سنن المرسلين را كار فرموده بگريخت و روى بولايت كش نهاد و اهل ولايت را كوچ كرده از آب آمويه گذرانيده بولايت خراسان درآمد و امير صاحب‌قران باشارت دولت روزافزون روى بجانب پادشاه نهاد و با امير حميد كه از قبيلهء كرايت پيش پادشاه مقرّب بود و بعقل و كفايت مشهور و بكارسازى و برآوردن مهمّات خلق معروف ملاقات كرده سخنان معقول دلپذير تقرير كرد امير حميد او را به حضرت پادشاه برد و شرف قبول و تربيت‌يافته حكم شد كه تومان ولايت كش به دو مفوّض باشد و ده هزار مرد در عهدهء ايالت و كفايت او بود و حكم يرليغ نافذ شد تا لشكرها مرتّب داشتند و هم در زمستان متوجّه جانب امير حسين شدند و در روزى كه صفّ جنگ كشيدند كيخسرو از لشكر امير حسين