ظفرنامه ( تاريخ فتوحات امير تيمور گوركانى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٩
ذكر توجّه بندگى حضرت به شهر بعلبكّ
و درين مدّت لشكر در رفاهيّت و نعمت گذرانيدند و درين اندك زمان ديوانخانهء به جهت نزول امير صاحبقران بنا كردند كه بماهها استادان ماهر از عهدهء آن بيرون نيامدندى و امرا و اركان دولت نيز به جهت خود خانها ساختند و شهرى ديگر از نو پرداختند باز امرا بعزّ عرض رسانيدند كه لشكر را يراق و ترتيب لايق نيست و دشمنان با لشكرهاى بسيار و اسپان آسوده در خانهاى خود نشستهاند مبادا چشمزخمى رسد يا قضيّه دراز گردد و لشكر بىطاقت شوند اگر رأى جهانگشاى مصلحت فرمايد بجانب ساحل درياى طرابلس كشيم و اين زمستان لشكر آنجا آسايش يابند بهار را متوجّه شده از سر قوّت و شوكت بدفع دشمنان مشغول شويم امّا هيهات [ مصراع ]
قضاء جرى و كتاب سبق
تقيدير بارئ تعالى كار بتدبير ايشان نگذاشت و اين سخن در سمع اشرف جاىگير نيامد و بندگى حضرت بجانب شهر حمص توجّه فرمود يكى از امراى بزرگ قراول بود پيشتر به شهر رسيد و مردانرا نصيحت كرد و از بدئ عاقبت مخالفت بترسانيد نصيحت او قبول كرده چون ركاب همايون آنجا رسيد با انواع خدمات و پيشكشها بيرون آمدند عاطفت پادشاهانه شفيع ايشان شده مجموع را مرحمت كرده بخشيد
ذكر توجّه بندگى حضرت به شهر بعلبكّ
ذكر توجّه بندگى حضرت به شهر بعلبكّ
بندگى حضرت از انجا كوچ كرده متوجّه شهر بعلبكّ شد و با آنكه آن شهر بغايت حصين بود و بنياد آن از سنگهاى بغايت بزرگ و گويند در زمان سليمان عليه السلام بنياد كردهاند و از غايت بزرگى سنگها و عمارتهاى آن مىگويند كه جنّيان ساختهاند آن نيز بفرّ دولت ابد پيوند بىهيچ تعب مسخّر شد و بسيارئ نعمت و ميوه و غلّهء آن نهايت نداشت از جمعى استماع افتاده كه يك سنگ از سنگهاى آنكه در ديوار حصار به كار بردهاند بيست و پنج گز درازى دارد و بالا نه گز و پهنا چون در ديوار است خداى داند كه چندست و چون آن شهر نزديك كوه افتاده سرما و برف بغايت بود توقّف بسيار نرفت و عزيمت زيارت روضهء مطهّرهء نوح نبى عليه السلام فرموده استعانت خواسته متوجّه دار الملك دمشق شد