ظفرنامه ( تاريخ فتوحات امير تيمور گوركانى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٣
ذكر توجّه امير صاحب‌قران بتسخير قلعهء اونيك
حال امير عادل جوز امير خقن كه هواخواه ديرينه بود خدمات بسيار كرد و راستى و اخلاص او درين حضرت محلّ قبول و رضا يافت و او را نوازش فرموده ولايت اخلاط بسيورغال به دو ارزانى داشت و روز سه‌شنبه دوّم شعبان در ان صحراها شكارى عظيم انداخت و روز چهارشنبه از ان فارغ شده چون مدّت يازده ماه شده بود كه اغروق مبارك و فرزندان نامدار كه در سلطانيّه بودند ببساطبوس نرسيده بودند اشتياق ايشان غالب شده جريده متوجّه جانب ايشان شد و از راه اوج كليسيا روانه شده روز جمعه با ايشان ملاقات فرمود و بديدار يكديگر شادمانى و فرح افزودند و روزى چند بعيش و كامرانى مشغول بودند و بعد از ان بعزاى اميرزادهء مرحوم عمر شيخ مشغول گشتند و آن مصيبت دلدوز و بليّت جگرسوز را تازه گردانيده امرا و نوبينان و شهزادگان و آغايان درين قضيّهء هايل زاريها كردند و اشك‌باريها نمودند و آخر الامر دل از ان فارغ ساختند و به كارهاى ديگر پرداختند عاقبت چشم از گريه و لب از فرياد خاموش كردند و آن سر و جويبار جوانى را چنان كه دانى فراموش كردند وجود فرزندان دلبند او بيادگار باقى باد و ايزدشان از چشم‌زخم روزگار حافظ و واقى باد بعد از ان باشتغال مملكت التفات فرموده تيمور خواجه را با لشكرى بجانب قلعهء النجق فرستاد و روز دوشنبه امير صاحب‌قران بمباركى متوجّه شده بقلعه و حصار ايدين رسيد جميع اهل آن ولايت انقياد و مطاوعت نمودند و مال قبول كرده پيش‌كشهاى بىحدّ و حصر بعرض رسانيدند و با اهل و عيال بر سر كوه رفتند و بتضرّع و زارى امان طلبيدند حضرت امير صاحب‌قرانى كرم فرموده ايشانرا آزاد گردانيد و از انجا مراجعت كرده شب در ميان باوج كليسيا رسيد درين حال از شهر ارزنجان كه سرحدّ روم است امير طهرتن به ترتيب و تجمّلى تمام رسيد و خدمتهاى پسنديده كرده پيش‌كشهاى لايق كشيد امير صاحب‌قران مقدم او را كرامى داشته بنوازش و خلعت و كمر و كلاهش سرافراز گردانيد و درين اثنا اميرزاده محمّد سلطانرا با لشكرى تمام بجانب قلعهء اونيك روانه فرمود و روز سه‌شنبه كوچ كرده در جولكا و علف‌زار اليش يورت فرود آمد و از اميرزاده خبر رسيد كه بجانب تركمانان عزيمت كرده روانه شد
ذكر توجّه امير صاحب‌قران بتسخير قلعهء اونيك
ذكر توجّه امير صاحب‌قران بتسخير قلعهء اونيك
چون همّت عالئ امير صاحب‌قران بر تسخير قلعهء اونيك عزم كرد و آن حصارى ( 25 )