شاهنامهء ثعالبى در شرح احوال سلاطين ايران ( فارسى ) — الصفحة ١٣٩
لشگركشى اسفنديار بتركستان از راه معروف بهفت خان
و سپاهيانش در آن مخفى شده‌اند كمك خواهم كرد . اسفنديار گفت : در كار تو فكرى خواهم كرد . پس امر داد او را بمحبس مراجعت دهند و خود بر اسب نشسته بميدان جنگ رفت و امر داد غنائم را جمع‌آورى كرده بين عساكر تقسيم كنند و كسانى كه رخصت بازگشت خواسته‌اند آزاد گذارند كه راه وطن پيش گيرند .
اسفنديار در مراجعت بكاخ پدر رفته مدّتى باهم بمذاكره و مشاوره پرداختند گشتاسب گفت : فرزند تو منتهاى شجاعت را بروز و عمليّات فوق العاده براى نجات ما از اين خطر بخرج داده‌اى ولى ريشه‌كن نمودن آثار تركان و نجات دو خواهر اسيرت از دست آنان هنوز باقيست چه ماندن آنان در دست دشمن عارى است كه اعتذار آن را نشويد و مرور دهور ننگ آن بر طرف نكند اگر آنچه بعنبر نوشته‌اى با مشك ممهور سازى يعنى آنچه شروع كرده‌اى باتمام رسانى و آخرين دردهاى دلمرا مرتفع سازى و روى مرا نزد مردم سفيد كنى منهم بوعدهء خود وفا و سلطنت را به تو تفويض خواهم نمود . اسفنديار گفت : من باطاعت امر تو حاضرم .
لشگركشى اسفنديار بتركستان از راه معروف بهفت خان
لشگركشى اسفنديار بتركستان از راه معروف بهفت خان
اين قصّه كلا بانضمام آخرين قسمت‌هاى داستان رستم از قصصى است كه عقل باور نكند و فكر دور از حقيقت داند ولى نظر باشتهار آن و علاقه‌اى كه مردم بدان دارند و يكى بعد از ديگرى آن را نقل ميكنند و سلاطين مفتون حوادث عجيبهء آنند و مجالسى در كتب و ابنيه از آن ساخته شده و نظر بارتباط آن با مطالب سابق الذكر و انتظار اختتام مطلب بداستان مزبور نخواستم آن هم از اين كتاب محذوف شود همچنانكه بدرج داستان زال نيز مبادرت گرديد غرض از تحرير اين مطالب همان جنبهء تفريحى آنست و بس .
الغرض گشتاسب امر داد تا سپاهيان ايالات مختلفه را احضار كرده همه را از نظر اسفنديار بگذرانند كه از بين آنان آنچه مناسب و لازم است اختيار نمايد .
اسفنديار دوازده‌هزار مرد برگزيد و بهريك لوازم سفر داد و بسران لشگر نيز خلاع