شاهنامهء ثعالبى در شرح احوال سلاطين ايران ( فارسى ) — الصفحة ٩٠

رد كردن كيكاوس عقد صلح سياوش و رستم را و ذكر آنچه بر سياوش گذشت

فرستاد كه آنانرا بدست او سپرده از جانب وى او را بگويد كه پدرم از نظر اينكه با تو پيمان صلح بسته‌ام از من ناراضى است و مرا بر آن داشت كه گروكانهاى ترا نزد او فرستاده با تو خصومت آغازم و كشورت مسخّر سازم ولى من بنقض عهد و پيمانى كه با تو بسته‌ام راضى نشدم و خيال نكردم ريختن خون خاصان تو كه بدست من سپرده‌اى مجاز باشد بدين مناسبت همه را صحيح و سالم به تو ميسپارم و چون براى خاطر و بسبت تو من خشم پدرم را متحمّل و مصمّم شده‌ام ترك وطن گويم تصوّر نميكنم عبور از آن كشور را كه بتوانم از آنجاى بنقطهء دوردستى روم از من دريغ دارى . فرستاده بنزد افراسياب رفته گرويها را بدست او سپرد و پيغام سياوش را به او رسانيد افراسياب پيران ويسه « 1 » را احضار و ماجرى به دو بازگفته مراتب را باستحضار او رسانيد . پيران بپاسخ گفت : بدانكه تا حال كسى بتقوى و عقل و كرم سياوش از مادر نزائيده او كه در حقّ تو چنين رفتارى كرد سزاوار بالاترين پاداش است تو بايد موقع را مغتنم شمرده او را تجليل و تكريم كنى و از لطف و مهربانيش سرشار ساخته بفرزنديش بپذيرى .

اين گفتار با رأى افراسياب موافقت كرد و آنگاه فرستادهء سياوش را احضار و نوازش نموده براى او پيغام فرستاد : كه براى تو كشور تركستان دنبالهء ايرانست و محبّت من نسبت به تو كم از محبّت كيكاوس نيست و قول مىدهم كه ترا شريك دارائى و سلطنت خود قرار دهم و خود را از تو جدا ندانم و ترا چون غلاف كه حافظ شمشير و پلك كه حافظ چشم است محافظت كنم و ميل ترا كار بسته رضاى ترا جويم چنانچه ميل بماندن كنى مقدّم بر شهزادگان و در حكم پسرم خواهى بود و اگر ميل ببازگشت كنى در رفتن آزادت خواهم گذاشت . پس دبير را امر داد كه نامه‌اى بمضمون اين پيغام تنظيم نموده خود ممهور ساخت و برسول سياوش سپرده خلعت به دو پوشانيد و مرخص كرد چون قاصد رسيد و پيغام را رسانيد سياوش بلاتأمّل فرماندهى را به طوس واگذار نموده با همراهان رو به ماوراء النهر به راه افتاد .

سياوش كه از جيحون گذشت ديد پيران در رأس سپاهيان با فيل مزيّن و ارّابه‌هاى مذهّب و تحف و هداياى لائقه باستقبال وى شتافته است سياوش دستش

( 1 ) بيران بن وسيكان .