مسافرت به ايران بمعيت سفير كبير روسيه در سال 1817 م ( فارسى ) — الصفحة ٥٣
فصل ششم
بر پشت شتر حمل ميكردهاند كه آن هم در مقابل قشون روسيه هيچ بود فىالجمله پس از آن در غار مزبور براى روحمونترزور بدبخت طلب مغفرت كرديم روبراه نهاديم و از اماملى گذشته بجانب بكانتى پيش رفتيم . از اينجا قلعهاى منفرد بر فراز محل مرتفعى مشاهده كرديم كه زمانى در آن 150 نفر با يك عراده توپ در برابر شش - هزار ايرانى مقاومت كردهاند « 1 » در حالى كه نه قلعه به تصرف آنان درآمده و نه سكنهء اين سرزمين كه ملتجى به آنان شده بودند متزلزل شدند .
براى اينكه شب در منازل زيرزمينى مملو از حشرات موذيه نخوابيم با وجود باران در فضا اردو زديم .
( 1 ) نظر نويسنده تحقير ايرانيان و تكريم روسيهاست چه فرار سيزييانوف را حيلهء جنگى وانمود مىكند و همهجا عدهء ايرانيان را زائد بر دشمن جلوه ميدهد نميدانم اين اعداد و ارقام را از آرشيو كدام اركان حرب استخراج كرده است . م . ه .