روزنامه خاطرات سيد محمد كمره اى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٨٥

دروغ‌گويى ارباب كيخسرو

فلاكت آن‌ها سوخت ؛ چند تومان و يك بز و قدرى روغن هم از آقا سيد غفار كه طلبكار بودم هيچ عنوان نكردم و قصد بخشيدن نمودم ، بعد آن‌ها رفتند . من هم به احمد گفتم ناهار برود محاكمات ماليه و جواز گندم را كه دكتر حسن خان به امضاى موليتر رسانده بگيرد و منزل دكتر مهدى خان بيايد . خودم هم رفتم منزل عين الممالك كه خود و تمام اهل بيت و نوكر و كلفت‌هايش افتاده بودند . رفتم اندرون ، قدرى صحبت ، بعد صورت تاريخ تصويب شهريه مساوات را كه از هشتم ميزان سنهء ماضيه كابينه علاء السلطنه تصويب نموده و از برج اسد را هم ارفع الممالك گرفته و برج سنبله را هم قبضش را آورده‌اند كه ارفع يك سال است تابه‌حال و پنج برج و نيم به همشيره پرداخته به من دادند .

دروغ‌گويى ارباب كيخسرو

دروغ‌گويى ارباب كيخسرو

بعد اظهار كرد كه تقاضانامهء خود ارباب كيخسرو در خصوص حقوق بعضى از وكلاى مجلس بابت زمان تعطيل را هم به كميسيون تطبيق من ديده‌ام ، چطور ارباب گفته كه من تقاضاى خصوصى نمىكنم ؟ تعجب از دروغ‌گويى ارباب نمودم . بعد مصدق السلطنه به عيادت آمد . كم‌كم صحبت از شارلاتانى بينش پيش‌آمد ، به او برخورد . براى اثبات ، كاغذ نصيحت بينش را كه من در خصوص معاون همايون فضولى كرده بود گفتم . ساير شارلاتانىها را نگفتم . بعد اظهار وقتى براى ملاقات من و بالاخره فردا ناهار را وعده گرفت بروم قدرى صحبت نمايم . من هم قبول ، بعد باهم سوار درشكه به خانه معاون السلطنه و به قصد عيادت رفتيم . من رفتم درب خانه مرآت الممالك احوال‌پرسى ، نبود . آقا ميرزا اسماعيل تنكابنى رسيد ، مرا به اصرار ميرزا على اكبر خان دكتر به خانه متصل به خانه مرآت برد .

به قدر سيگارى نشسته بعد بلند شده به خانه معاون السلطنه رفته ، نوكرش گفت نيست . خودش از بالاخانه صدا كرد . معلوم شد مصدق السلطنه را گفته بود كه آقا نيست و او رفته بود . حالش ناخوش و بسترى . تب از حيث تب عمومى و درد دندان كشيدن هم اضافه . اظهار نمود كه پنج شب قبل رفتم منزل مستشار الدوله صحبت مىكرديم . صمصام السلطنه و ممتاز الدوله و حكيم الملك رسيدند ، من خواستم بيايم مستشار الدوله گفت بمانيد ، فقط براى