روزنامه خاطرات سيد محمد كمره اى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٥
توسل صمصام به رمال در عزل كه چه كند
اين است حال و روز ما
اين است حال و روز ما
اين است حال علماى ماها كه ثبت هرچيز كه معامله او را نكرده باشند ممكن است از آن‌ها تصديق و محررين آن‌ها صحت وقوع آن‌ها را بنويسند .
و اين است حال وزراى ما و روساى عدليه و ممتاز الدوله كه رييس عدليه بود و مستشار الدوله كه حمايت از فتح السلطنه مىكرده و به واسطه پول‌هاى امير ارفع كه فتح السلطنه ولايت او را داشته جلب وزراء ، روساى ادارات ، دواير دولتى ، ثبت اسناد ، محررين علما و آقازاده‌هاى آن‌ها را مىنمايد . اين يك فقره كشفى كه نمودند به واسطه رقابت و عداوت كابينه جديد با كابينه عتيق و به واسطه تمام شدن پول امير ارفع و داشتن اميرنظام پول‌هاى گزاف .
اگر حقى معلوم و غالب شود نه به واسطه حقيقت است ، بلكه به واسطه اغراض است .
توسل صمصام به رمال در عزل كه چه كند
توسل صمصام به رمال در عزل كه چه كند
بعد طباطبايى مذكور از حماقت صمصام داشت كه بعد از انفصال از كابينه و آمدن وثوق الدوله ميرزا على جان نامى است كلاهى و رمال كه همه وزرا اعتقاد به رمل او دارند . صمصام او را خواسته بود كه چطور است سوارهاى خودم را وادارم كه طرق و شوارع را ناامن و مغشوش و مال التجاره‌ها را ببرند كه از شدت ناامن بلكه مجددا خودم را براى امنيت رييس الوزرا نمايند ، رمل مساعدت نكرده بود و عاقبت وخيمى را براى او نشان داده بود . اين است مرتبه افكار و عقول اولياى امور . اين است كه ما مردم بايد به ذلت و خوارى نيست شويم .
« اذا كان العذاب دليل قوم فيهديهم سبيل الهالكين . » وقتى كه روسا و زمامداران و وزراى ما وثوق الدوله ، نصرت الدوله ، مستشار الدوله ، ممتاز الدوله ، مشاور الممالك ، مشير الدوله ، مؤتمن الملك ، صمصام السلطنه ، سپهسالار ، مشار الملك ، مشاور السلطنه و . . . الى آخر [ باشند ] كه همه فقط شهوت‌رانى و غرض‌رانى و ضديت با اشخاص و دسته‌بندى [ مىكنند ] اين مردم همه هرچند نفر پارتى هريك از آن‌ها و آن‌ها را تيول خود بكنند ، مردم عامه هم فقط به نانى قانع و به نبودنش عاجز . چه خواهد شد « الويل ثم الويل لنا . »