روزنامه خاطرات سيد محمد كمره اى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٧
خوف خلخالى
نقاشى خانهء مرات الملك
نقاشى خانهء مرات الملك
بعد خداحافظى كرده با آقاى عين الممالك به خانه مرآت رسيده خيلى تعجب نمودم كه وعده آقاى مرآت اين دفعه بلامانع مانده . رفتيم تو ، يك نقاشى ميرزا هادى نام ، نمىشناختم ، نقاشى يك صفحه كه عكس حضرت مريم و عيسى و ملائكه اطراف بود مىكشيد ، قدرى تماشا . بعد مقارن ناهار بود ، زيرزمين گفتند ناهار حاضر است . پدر و پسر بزرگ آقاى مرآت ، نقاش و پسر من احمد و آقاى عين الممالك و مرآت . ناهار خيلى عالى ؛ چلو و دو خورشت از مسماى بادنجان و قيمه و آبگوشت و خربزه و انگور به حدى خورده كه جاى غصه خوردن و پيره‌زن شدن را نگذاشتم . بعد از ناهار آدم مرآت آمد كه يك شخص دهاتى رفته بود اداره و با شما به اصرار كارى داشته تا شما را اينجا پيدا كرده ، حال اين كاغذ را داده و خيلى عجله در اين رساندن داشت . كاغذ را باز كرد .
عرضحال بينش
عرضحال بينش
كاغذ بينش از فشند به وزير ماليه كه اگر محلى براى من معين شده چون پنجاه روز كنجه من سرآمده به آن كار بروم و قدرى توسل به مرآت كه بلكه كارى براى آن بنمايد و همچنين به فخام الدوله كه همسفرش بود متوسل شده كه به توسط قوام حضور موتمن السلطنه كارى بشود . حال آن‌ها هم مشغول وسايل و تهيه وسايط هستند .
بعد قدرى دراز كشيده ، صحبت‌هاى متفرقه و سخت گرفتن تشكيليون به من كه بايد داخل شويد و كار بكنيم و من نمىتوانم با ترتيب دسته‌بندى خصوصى كار بكنم و آن‌ها هم با عموم حاضر نيستند ، به ميان آمد . بعد ساعت سه به غروب بيرون آمديم . آقاى عين الممالك جايى و من به خانه آمده ، امروز هم عين الممالك چون ديده بود كه ما نان از بازار به سختى به دست مىآوريم و آرد نداريم ، يك‌بار آرد كه سى و سه من و هشت سير باشد به عنوان قرض به ما التفات نمودند .
خوف خلخالى
خوف خلخالى
من به خانه آمده ، بعد از ساعتى آقاى خلخالى آمد . قدرى صحبت تألمات خود را از وقوع حادثه حسين خان لله كه چون دمكرات اسمى بود ، مثل اين است كه