سفرنامه شاردن ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٠
پيش‌گفتار [ مترجم ]
انباشته مىكنند كه گويى دچار قحطى شده‌اند . به راستى غذا خوردن اين وحشيان اروپانشين مهوّع و نفرت‌انگيز است .
هنگام صرف غذا دو نفر مأمور شراب دادن به ميهمانند . در ميهمانيهايى كه خانوادهاى طبقات پايين ترتيب مىدهند ساقيگرى به عهدهء زنان يا دختران است . در چنين مجامع طلبيدن شراب از ساقى ، همان قدر زشت و خارج از رسم است كه رد كردن آن . ميهمانان بايد منتظر بمانند تا ساقى به آنان شراب تعارف كند ، و هر وقت داد حتما بگيرند . معمولا در طول مدتى كه سفره گسترده است و حاضران غذا مىخورند ، ساقى سه بار رطل شراب را مىگرداند . در روزهاى عيد و ميهمانيهاى بزرگ كه اعيان و اشراف ترتيب مىدهند معمولا حاضران آن‌قدر شراب مىنوشند كه كاملا مست و بىحال مىشوند .
مينگرليها و همسايگانشان در نوشيدن شراب به راستى دلير و بىباكند ، و از آلانها و ديگر اقوام شمالى سبق مىبرند . آنها به شراب چيزى نمىافزايند ، و زنان و مردان يكسان شراب ناب مىخورند ؛ و وقتى سرشان گرم شد گيلاسها را كوچك مىپندارند و به جاى آن بشقاب و كاسه حتى سبو و كوزه به كار مىگيرند .
من روزى چند در منزل يكى از بزرگان و اشراف كوتاتيس « 58 » (
cotatis
) اقامت داشتم . او روزى سه تن از دوستان خود را به خانه‌اش دعوت كرد و هر چهار به باده‌پيمايى نشستند و از ساعت ده صبح تا پنج بعد از ظهر سيصد ليور شراب نوشيدند .
در همه ميهمانيها هر يك از مدعوين مىتواند هنگام غذا خوردن بدون احساس ناراحتى و شرمندگى هر چند بار كه بخواهد براى قضاى حاجت برخيزد و برود ، و پس از انجام دادن كار برگردد ، و اگر سير نشده دوباره به خوردن غذا مشغول شود . در چنين حال بىآن‌كه دستهاى آلوده‌اش را بشويد سر سفره مىنشيند .
رسم است كه ميزبان به ميهمانان خود مكرر تعارف كند كه چندان كه مىخواهند و مىتوانند شراب بنوشند . موضوع صحبت مردان در سر سفره يا در اجتماعات خانوادگى و غيره ، دزدى ، جنگ ، زد و خورد ، كشتار ، خريد و فروخت برده و امثال آن مىباشد ؛ و گفتگوى زنان عبارت است از مسائل جنسى و شهوانى ، عشقبازى كه ضمن آن از آوردن كلمات نفرت‌انگيز و شرم‌آور دريغ نمىكنند . بدتر اين‌كه كودكان آنها نيز
( 58 ) - كوتاتيس در سال 1669 ميلادى 1048 خورشيدى به تصرف عثمانيها درآمد .