زبدة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣٢

ذكر لشكر كشيدن امير صاحب قران به جانب ارس خان

تقتمش بدين طرف آيد و در عقب اين ( 1 ) خبر ايلچى ارس خان برسيد و سخن بلغورآميز آورده و گفت ( 2 ) تقتمش پسر مرا كشته است و به جانب ولايت تو آمده دشمن مرا به من سپار و اگرنه از ولايت خود بيرون كن ، و الّا جاى جنگ مقرّر كن . امير صاحب قران فرمود كه در شرع مروّت و عرف ارباب دولت كى روا باشد كه شخصى پناه به دولتى برد او را به خصم سپارند اين معنى از قبيل محالات است و اگر البتّه در اين باب مبالغه نمايند بالضرّوره جنگ را مهيّا بايد شد ( 3 ) .

ذكر لشكر كشيدن امير صاحب قران به جانب ارس خان

ذكر لشكر كشيدن امير صاحب قران به جانب ارس خان

حضرت صاحب قرانى ايلچى ارس خان را تربيت فرموده روانه گردانيد و به ترتيب لشكر اوزبك ( 4 ) مشغول گشت و به اندك زمانى لشكر بسيار فراهم آورد و متوجّه آن طرف گشته چون به اترار نزول فرمود از آن طرف ارس خان نيز ( 5 ) به سقناق ( 6 ) فرود آمد و از جانبين قراولان سياهى يكديگر ديدند و به محافظت راهها در كمين همديگر نشستند ناگاه از قضاى آسمانى بر فضاى آن نواحى ابرى عظيم پديد ( 7 ) آمد و باد و دمه « 1 » انگيز شد ( 8 ) و برف و بارانى درهم آميخته به قوّت تمام بباريد و سرمايى صعب روى نمود به حدّى كه از طرفين هيچ‌يك را مجال حركت نبود ، قريب سه ماه چنين دو لشكر سنگين در برابر يكديگر بنشستند .

امير صاحب قران اميرزاده بارق ( 9 ) « 2 » تيمور و امير محمّد سلطانشاه و خطاى بهادر [ 112 - ب ] و مبشّر را با پانصد مرد سوار مردان كار بفرستاد كه برايشان شبيخون بزند .

اتّفاقا از دشمنان هم در شب سه هزار مرد پيش آمدند و باهم جنگ كردند و لشكر امير صاحب قران ( 10 ) ظفر يافته و دشمنان را منهزم گردانيدند ( 11 ) .

امّا در اين جنگ بارق تيمور و خطاى بهادر هردو امير شهيد شدند و بعد از

( 1 ) - ت : آن . ( 2 ) - ت : پادشاه خود ارس خان عرضه داشت كه . ( 3 ) - ت : كند . ( 4 ) - م و ل : ندارد . ( 5 ) - ت : در حاشيه . ( 6 ) - م و ل : سغناق . ( 7 ) - م و ل : پيدا . ( 8 ) - ت : پيدا شد . ( 9 ) - ت : يارق . ( 10 ) - م و ل : ما . ( 11 ) - م : گردانيد .

( 1 ) دمه : باد و برف و سرما ( منتهى الارب ) . ( 2 ) ظفرنامه شامى ( فيلكس تاور ) : ص 76 ، ظفرنامه على يزدى ، « بارق » ، ج / 1 ، ص 207 .