زبدة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٧

ذكر وفات ملك معزّ الدّين حسين ( 1 )

شعر

نصيحت گوش كردن نيك بختيست * خنك آن كو نصيحت گوش دارد

كسى پند خردمندان كند گوش * كه خطّ از رأى و عقل و هوش دارد

* * *

به دو گفت ملكى چنين نامدار * كه هست از ملوك جهان يادگار

به فرزانگى كردم و داورى * در انگشت تو همچو انگشترى

تو نيز آنچه آيين حزمست و راى * به جاى آر تا دير مانى به جاى

پس مكتوب عمرش به ختام اجل محتوم مختوم گشت و مركب زندگانيش از صدمات حوادث ايّام در سرآمد و از مجامع انس به حدايق قدس انتقال يافت و به نداى « ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً * » « 1 » به دار الخلد شتافت و نفس نفيس ( 1 ) آن خسرو كامكار از مرحلهء فنا به منزل بقا رسيد و از دار غرور به سراى سرور آرميد . اين واقعه در سيم ذيقعدهء سنهء احدى و سبعين و سبعمايه بود .

يكى از فضلاى هرات اين رباعى در تاريخ وفات ( 2 ) ملك معزّ الحقّ و ( 3 ) الدّين حسين كرت ( 4 ) گفته است .

رباعى

تاريخ وفات شاه اسلام پناه * سلطان جهان معزّ دين ظلّ إله

چون برخوانى ز ثالث « 2 » ذو القعده « 3 » * معلوم شود ز طيِّب اللّه ثراه « 4 »

( 1 ) - ت : ندارد . ( 2 ) - م و ل : ندارد . ( 3 ) - ت : ندارد . ( 4 ) - ت و م : ندارد . ( * ) آيه 28 ، سوره 89 .

( 1 ) - زبده ، بخش دوم ، ج / 1 ، ص 159 . ( 2 ) مواد التواريخ : « ثبالث » . ص 262 . ( 3 ) مواد التواريخ : « ذيقعده » همان . ( 4 ) مادّه تاريخ وفات ملك معزّ الدّين ابو الحسين در مجمل فصيحى ص 102 ، ذيل وقايع سال 771 ه . ق چنين آمده است : بر دال دعا چو بر نهى يك نقطه * تاريخ وفات خسرو غور شود