زبدة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٦
فرستادن امير صاحب قران فرزند اميرزاده جهانگير را پيش ملك معزّ الدّين حسين به هرات
گردانيم . چون رأى روشن امير صاحب قران آينه گيتىنماى روزگار ( 1 ) بود در آن باب ( 2 ) فكر فرموده قضاياى گذشته را كه از ايشان به نسبت با پيشينيان ( 3 ) واقع شده بود مثل امير نوروز و امير ( 4 ) دانشمند و چوپان نويان ( 5 ) به خاطر عاطر گذرانيده با خود گفت كه « السّعيد من وعظ بغيره » ( 6 ) نيكبخت آن‌كس است كه از قضاياى ديگران اعتبار گيرد . اين طايفه با بسياران غدر كرده‌اند اعتماد برايشان كردن و عنان اختيار به دست ايشان دادن از طريق عقل و پيش‌بينى دور است و العجب مشهور است كه امير مرحوم چوپان هميشه نكوهش عقل وراى امير نوروز كردى و گفتى آنچه او كرد از تدبير دور بود اختيار خود به دست غوريان پوده « 1 » داد و پشت اسب و صحرا ( 7 ) و لشكر را به چهار ديوار قلعه بدل كرد و با آن همه چون نوبت به امير چوپان ( 8 ) رسيد از آن معانى غافل شد التجا به هرات كرد تا هم در سر آن غدّاران نابكار ( 9 ) رفت .
القصّه ، چون امير صاحب قران « مؤيّد من عند اللّه » بود تقدير موافق تدبير او آمده خود را از آن مهلكه غدّاريّهء هرويّهء غوريّه ( 10 ) به هرات رعايت فرمود ، برايشان اعتماد نكرد و پسر خود اميرزاده جهانگير را پيش ملك معزّ الدّين حسين به هرات ( 11 ) فرستاد .
[ 85 - آ ]
فرستادن امير صاحب قران فرزند اميرزاده جهانگير را پيش ملك معزّ الدّين حسين به هرات
فرستادن امير صاحب قران فرزند اميرزاده جهانگير را پيش ملك معزّ الدّين حسين به هرات
امير صاحب قران چون عزيمت مبارك بر عدم ملاقات و نارفتن به طرف ملك معزّ الدّين حسين ( 12 ) عازم شد رأى رزين آن اقتضا كرد كه جانب ملك به وجهى ديگر مرئى ( 13 ) دارد تا همان سلسلهء محبّت كه به تازگى تأكيد يافته بود انقطاع نپذيرد ( 14 ) . مصلحت در آن ديد كه اميرزادهء جهانيان نور حدقهء دولت و نور حديقهء سعادت گلبرگ چمن
( 1 ) - ت : ندارد . ( 2 ) - م و ل : كار . ( 3 ) - ت : ندارد . ( 4 ) - م و ل : ندارد . ( 5 ) - ت : امير چوپان . ( 6 ) - ت : ندارد . ( 7 ) - ت : ندارد . ( 8 ) - ت : ندارد . ( 9 ) - ت : « آن غدّاران نابكار » ندارد . ( 10 ) - ت : « غدّاريه هرويه غوريه » ندارد . ( 11 ) - ت : ندارد . ( 12 ) - م و ل : « معزّ الدّين حسين » ندارد . ( 13 ) - ت : مراعى . ( 14 ) - ت : پذيرفت .
( 1 ) پوده : سبك مغز ، نادان ( غياث پ ) .