زبدة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤١

ذكر ولادت امير زاهد پسر امير شيخ حسن بزرگ برادر سلطان اويس هم در اين سال بود

اين ولادت كه طالع مسعود * به وجودش مُباهى آمده است « 1 »

چه عجب كز حروف تاريخش * « گهر ( 1 ) بحر شاهى « 2 » » آمده است

امر به معروف در زمانش باد * كه به رفع مناهى آمده است ( 2 )

از حوادث سنهء اثنى و خمسين و سبعمايه ، قضيّهء امير على شمس الدّين « 3 » است حاكم سربداران كه بعد از قتل پدرش در سنهء ثمان و اربعين و سبعمايه حاكم طايفه سربداران گشته بود ، چنانچه ذكر آن گذشته و هرچه از ولايت حاصل مىشد به تمام در وجه اخراجات جماعت سربداران مىنهاد . بعد از آنكه چهار سال و چهار ماه حكومت آن طايفه كرده بود در صفر سنهء اثنى و خمسين و سبعمايه او را نيز بدان راه كه ديگران رفته بودند بفرستادند و خواجه يحيى كراوى « 4 » را در اين ولا به حكومت سربداريّه اختيار كردند و خواجه نظام الدّين يحيى كراوى مردى شجاع و دلير و متهوّر بود ( 3 ) .

ذكر ولادت امير زاهد پسر امير شيخ حسن بزرگ برادر سلطان اويس هم در اين سال بود

ذكر ولادت امير زاهد پسر امير شيخ حسن بزرگ برادر سلطان اويس هم در اين سال بود

مولانا جمال الدّين سلمان در تهنيت [ 51 - آ ] ولادت شيخ زاهد به مدح امير شيخ حسن و دلشاد خاتون قصيده دارد . اين چند بيت از آن قصيده است ، و هى هذه :


( 1 ) - م : كز . ( 2 ) - ت : بيت آخر را ندارد . ( 3 ) - م و ل : از « حوادث سنه . . . » تا اينجا بعد از ذكر ولادت امير زاهد آمده است .

( 1 ) اين دو بيت در مطلع نيست ، ص 251 . ( 2 ) گهر بحر شاهى - 751 . ( 3 ) خواجه شمس الدّين على : بعضى از مورّخان از وى به خواجه على شمس الدّين تعبير كرده‌اند و راقم حروف آن مثل را كه چه خواجه على و چه على خواجه به خاطر گذرانيده و خواجه شمس الدّين به صفت شجاعت و فراست اتصاف داشته و در زمان دولت همّت بر اجراى سياست و تمشيت امور مملكت گماشت و ظاهر شريعت را به مرتبه‌اى رعايت مىكرد كه خوردن بنگ و شراب را از قلمرو خويش با كليّه برانداخت . حبيب السير ، ج / 3 ، جزء دوم ، ص 363 . ( 4 ) خواجه يحيى كراوى : به صفت شجاعت و اصالت و پرهيزكارى و عدالت موصوف بود و در زمان دولت در باب فراغ بال و رفاه حال علما و فضلا سعى موفور فرمود و از خوان انعام و احسانش غنى و فقير محظوظ و بهره‌ور گشتند و از مواجب و مرسوم كامل او و نوكران و سرهنگان بساط احتياج در نوشتند . حبيب السير ، ج / 3 ، جزء دوم ، ص 364 .